( 119 ) 



is — wanneer die gebroken straal valt in het quadrant, waarin 

 beide assen onder de brekende vlakte duiken — gelijk aan 

 11° 17', terwijl wij gewoonlijk vooronderstellen, dat die vlak- 

 ken zamen vallen. Wanneer q. = 0° of = 90° is, blijft die 

 hoek nog ongeveer gelijk aan den hoek van breking, dat is 

 7°. Voor grootere waarden van r neemt die hoek betrekkelijk 

 gesproken langzamerhand af en wordt al minder en minder ten 

 aanzien van i ; hij is namelijk gelijk aan r vermenigvuldigd met 

 een kleiner getal; voor r = 90° zoude hij 45° dat is j. r zijn ; 

 terwijl — om een voorbeeld te noemen — indien de optische 

 assen loodregt gekruist in de brekende vlakten liggen, die hoek 

 zelfs voor 'j = 45° en r — 20° niet meer dan 3° 34' bedraagt. 



Wanneer daarentegen de normale voorname doorsneden van 

 onze twee plaatjes, die onder een hoek van 45° gesneden zijn, 

 in elkanders verlengde liggen, maar de assen naar tegenge- 

 stelden kant gerigt zijn, dan bedraagt voor tjf =90° de af- 

 wijking tusschen de polarisatie -vlakken der gebroken stralen, 

 die als elkanders verlengde gedacht worden, het dubbel van 

 hetgeen zij voor hetzelfde azimuth bedraagt bij diezelfde plaatjes, 

 wanneer zij gekruist zijn ; dat is, voor kleine waarden van r 

 is zij omstreeks gelijk 2r. Voor r = 0° is in dit azimuth die 

 hoek tusschen de als zamenvallend aangenomen polarisatie - 

 vlakken 180° of 0°, dat is zij vallen werkelijk zamen; maar kon r 

 gelijk 90° worden, dan zoude die hoek ook gelijk 90° zijn, en 

 dus gelijk de enkele r, dat is door voortdurende toename van 

 den hoek van inval zouden wij het zoover brengen, dat juist 

 de polarisatie-vlakken die oorspronkelijk zamenvielen, onderling 

 loodregt wierden en die welke oorspronkelijk loodregt stonden, 

 tot coïncidentie kwamen. De hoek r kan wel geen 90° worden, 

 dus zoo ver komt het niet ; maar voor kleinere hoeken bereikt 

 de hier bedoelde afwijking al spoedig eene belangrijke waarde ; 

 en betrekkelijk spoedig worden de beide door het eerste plaatje 

 doorgelaten stralen door het tweede ieder afzonderlijk in twee 

 gelijke deel en verdeeld, zoodat bij dien hoek van inval de in- 

 terferentie-verschijnselen, die op oppositie berusten, even in- 

 tensief worden als die welke op coïncidentie berusten. 



Alleen voor qp = 0° is die afwijking voor alle waarden van r 

 steeds gelijk nul, dat is, in de normale hoofdsnede blijven de pola- 



