( 120 ) 



risatie- vlakken, die voor de normaal doorgelaten stralen zarnen- 

 vallen, immer nog zamen vallen, hoe ook de grootte van den 

 hoek van inval i moge toenemen. Yoor elk ander azimuth 

 kan, wanneer r bekend is, zeer gemakkelijk die afwijking berekend 

 worden ; bij een zelfde waarde van r is zij voor een azimuth 

 grooter dan 0° steeds kleiner dan voor <f — 90°. Alle vier de 

 quadranten zijn hier identisch. Voor elk invallend kegel vlak met 

 cirkelvormig grondvlak, dat de normaal op de brekende vlakte 

 tot as heeft, en geheel door lichtstralen gevormd is, zal dus 

 die afwijking voor ieder quadrant van het azimuth 0° af reke- 

 nende voortdurend blijven toenemen tot het azimuth 90°, daar- 

 bij steeds van de waarde nul aanvangende. 



De formulen van art. 6 voor s, q en p kunnen wij hier ter- 

 stond toepassen, wanneer wij in die voor s, in plaats van i en 

 /?, eenvoudig schrijven r en qp, en in die voor q dezelfde ver- 

 wisseling doen plaats hebben • (5 is gerekend van het vlak van 

 inval ; wij rekenen cp van de normale voorname doorsnede. 

 Gemakshalve geven wij, q> en « in tegengestelden zin reke- 

 nende, het vlak van inval of liever gezegd het vlak van breking 

 eene stelling in het eerste quadrant tusschen het vlak van po- 

 larisatie van het parallel invallend licht en de normale voor- 

 name doorsnede ; dan is de hoek, gevormd door het polarisatie- 

 vlak van den gewonen gebroken straal in het eerste plaatje en 

 het in genoemd art. 6 nader bepaalde polarisatie- vlak van den 

 invallenden straal, gelijk s -\- p voor het schuin gesneden plaatje 

 en gelijk q -f- p van het evenwijdig gesneden plaatje. — Dien 

 hoek noemen wij in het algemeen S ; evenzoo noemen wij den 

 hoek tusschen de polarisatie- vlakken der gewone stralen in beide 

 plaatjes, die als elkanders verlengde worden gedacht, T; dan hebben 

 wij, wanneer de intensiteit van den invallen den lichtstraal gelijk 

 aan de eenheid gesteld wordt, en de aanwinst in weg van den 

 gewonen straal in het eerste plaatje E, en in boog uitgedrukt 

 — dat is de anomalie plus een zeker aantal geheele omtrek- 

 ken — u genoemd wordt, voor den uitslag of afwijking : 



in den gewonen straal cos S cos (O + u) 

 en in den buitengewonen sin S cos O, 



waarbij wij van een willekeurigen boog O beginnen te rekenen. 



