( 1*3 ) 



het geheele gezigtsveld zoo goed als constant is. Hierbij spreek 

 ik natuurlijk niet van liet geval waarin e en e' belangrijk van 

 elkander afwijken. De ringen van zeer hooge orden, die voor 

 het kalkspath-plaatje zigtbaar worden, bewijzen, zoo als ik zeide, 

 in ieder geval het bestaan van die sommatie-stralen in het uit- 

 tredende licht 



28. De onder een hoek van 45° gesneden en loodregt gekruist 

 verbonden kwarts-plaatjes gewen de verbinding vau savart. 

 De strepen van savart zijn weder een differentie- verschijnsel, 

 dat om zijne kleine wegverschillen in het zamengestelde dag- 

 licht kan worden weggenomen. Keert men de herapathit-tang, 

 waarin de verbinding gelegd is, naar eene sodium-vlam, dan kan 

 men, vooral bij grootere helling van de invallende stralen, de 

 stelsels van ellipsen vinden, die aan ieder der plaatjes afzonder- 

 lijk toekomen. Ons ontbreekt dan nog het sommatie -verschijnsel ; 

 hiertoe moeten de formulen van art. 23 worden opgeteld. Wij 

 vooronderstellen de dikten der beide plaatjes gelijk; dan geeft 

 ons de optelling cirkels, waarvan het gemeenschappelijk middel- 

 punt ver weg ligt op de diagonaal in het derde quadrant — 

 het eerste is dat waarin de beide assen in de plaatjes liggen — 

 en die, naar het mij voorkomt, in het gezigtsveld nog ver ge- 

 noeg uit elkander liggen om te worden gezien. Zij vangen in 

 het midden van het gezigtsveld, voor onze plaatjes, die 2 mni 

 dik zijn, aan met een wegverschil van omstreeks 30 A ; maar 

 ik heb ze niet kunnen waarnemen. 



De oorzaak hiervan zal wel gelegen zijn in het groote gebrek 

 aan overeenstemming van de vier quadranten in de relatieve 

 standen der polarisatie-vlakken die door beide plaatjes verlangd 

 worden in een straal, die hen successievelijk doorloopt. Wij bepalen 

 ons eenvoudigheids -halve bij de vergelijking in dit opzigt van 

 vier stralen, die, onder denzelfden hoek van inval «, in de vier 

 azimuthen 45°, 135°, 225° en 315° invallen en daarenboven 

 bij de polarisatie-vlakken der gewone stralen. De azimuthen 

 worden geteld van de normale hoofdsnede van een der beide 

 plaatjes en het eerste quadrant is dat, waarin de beide assen 

 duiken. Vooraf zij herinnerd, dat de laatste gewone straal, 

 die eene kwarts-plaat kan doordringen een hoek van breking 

 gelijk aan 40° 21' 36'' heeft en dat de laatste buitengewone 



