( 124 ) 



straal, die even zoo door eene kwarts-plaat kan gaan, wanneer 

 de buitengewone index zijn maximum bereikt, den hoek van 

 breking 40° 4' 21" heeft. Verder denke men zich het vlak 

 gebragt door de optische assen van beide plaatjes, die door 

 den oorsprong gelegd worden , dan zal de gebroken straal 

 die in het azimuth van i5° juist door dit vlak gaat, een hoek 

 van breking hebben die is r = 35° 15 52", waarmede, in de 

 vooronderstelling dat dit een gewone straal is ; de hoek van 

 inval i = 63° 4' 3" overeenstemt. 



Voor i en r *=* is nu voor alle azimuth en de hoek tus- 

 schen de polarisatie-vlakken der gewone stralen in beide plaatjes, 

 die elkanders verlengde zijn, juist gelijk 90°. Verwijdert zich 

 de gebroken straal in het azimuth 225° van de normaal, 

 dan neemt die hoek geleidelijk: af; verwijdert zich die straal 

 van de normaal in de tweede en vierde quadranten, in de 

 azimuthen 1-35° en 315°, dan neemt die hoek nog voor beiden 

 op gelijke wijze af, volgens andere wet echter dan voor het 

 azimuth 225° ; maar verwijdert die straal zich in het azimuth 

 45° van de normaal, dan neemt die hoek toe, wordt voor 

 r ==t 35° 15' 52'' gelijk aan 1S0° en blijft dan al verder en 

 verder nog boven de 180° toenemen, Dit wil nu eigenlijk 

 beteekenen, dat wij in het eerste quadrant, om in overeenstem- 

 ming te blijven met de drie andere, het verlengde van een der 

 polarisatie -vlakken moeten nemen, dat is het uit den straal van de 

 optische as af moeten nemen. In een en ander is zeker grond genoeg 

 voorhanden om de verlangde sommatie-verschijnselen te verwarren. 



29. Wanneer de schuins gesneden plaatjes met evenwijdige 

 normale hoofdsneden verbonden worden, vonden wij boven voor 

 het sommatie-verschijnsel groote wijd uit elkander staande ellip- 

 sen, wier middelpunten in het midden van het gezigtsveld 

 liggen. De hierbij als za men vallend gedachte polarisatie- vlakken 

 der in de beide kwarts-plaatjes gebroken stralen gaan voor toe- 

 nemende waarden ' van i al meer en meer van elkander afwij- 

 ken, het meest voor de azimuthen © = 90° en / — 270°. Wij 

 kunnen hier naar de interferentie-verschijnselen vragen, die uit 

 aftrekking ontstaan; de formulen van art. 23 zullen die, bij 

 veronderstelde gelijke dikte der plaatjes geven, door in die voor 

 R, den hoek ip te vervangen door 1 80°— .-■:, even als voor art. 24, 





