( 13» ) 



De gevallen van monstruositeit, die ik bij deze gelegenheid 

 wensch te bespreken, beslissen geene nieuwe morphologische 

 vraagpunten, en bevelen zich hoofdzakelijk aan als duidelijke en 

 instructieve voorbeelden. Zij laten zich onder een gezigtspunt 

 vereenigen, namelijk onder dat van verdubbeling*, opgevat in 

 dien aigemeenen zin, dat men daaronder verstaat het optreden 

 van een orgaan in hoogeren graad van samengesteldheid dan ge- 

 woonlijk. Dat verschijnsel treedt echter in die onderscheidene 

 gevallen op als gevolg van verschillende oorzaken, nl. van ver- 

 groeiing, van woekering, van vermeerdering der kransen, en 

 van laterale splitsing. Daarbij sluiten zich eenige bijzonderheden 

 aan, die meer speciaal op de metamorphose der bloemdeelen be- 

 trekking hebben. 



1. Digitalis purpurea L. PI. I, II, UIA. 



Het eerste geval is dat van het Vingerhoedskruid {Digitalis 

 purpurea L.) met groote regelmatige eindbloem, het eerst door 

 G. vrolik onder den naam van Digitalis purpurea. prolifera 

 in den boezem van deze zelfde Academie, toenmaals In- 

 stituut, beschreven *). Inzonderheid heeft deze geleerde de aan- 

 dacht gevestigd op de hoogst merkwaardige erfelijkheid van 

 deze monstruositeit en op de door hem waargenomene zeer sterke 

 woekering of prolificatie uit het midden der eindbloem, maar 

 zich minder ingelaten met die eindbloem zelve en hare \erkla- 

 ring, zoodat ik hoop, dat hier in de eerste plaats eene aan- 

 vulling van zijne mededeelingen in dit opzicht niet ongeschikt 

 zal zijn f). 



*) Het Instituut, 1842, p. 258, ibid. p. 321. 1845, p. 110. 



f) Mijne hier medegedeelde waarnemingen zijn van 1851, toen eene groote hoe- 

 veelheid dezer planten in den Leidschen Krnidtnin bloeide. Later is de monstruositeit 

 aldaar verdwenen, totdat zij, weinige jaren geleden, weer van zelf, of liever uit zaden 

 die zoolang in den grond verborgen hadden gelegen, te voorschijn kwam, op het bloem- 

 perk, waar zij destijds hadden gestaan, nadat dit was omgespit. De monstruositeit 

 is sedert door uitzaaijing behouden, ofschoon telkens in weinige en niet zeer 

 sterke exemplaren, welke overigens ook geene nieuwe bijzonderheden hebben aan 

 het licht gebracht, maar enkel bevestigd wat aan de vroegere reeds was waar- 

 genomen. De uitkomsten van dit onderzoek werden het eerst medegedeeld op de 

 vergadering van de Verecniging voor de Flora van Nederland, enz. van 3 Juli 

 1857 (Ned'jrlandsc/i Kruidkundig Archiej IV. p, 245); later maakten zij net 



