( *»5 ) 



waarmede de vergroeiing in den regel gepaard gaat, en die 

 deelen treft, welke aan de zijde der vergroeiing gelegen zijn. 

 Laat ons mi de verschillende kransen meer in het bijzonder be- 

 schouwen. De kelk heeft bij de dubbele bloem 8 ~ J 0, bij de 

 driedubbele Jl -14 bloemen, terwijl het dubbel van het gewone 

 getal 10, het driedubbel 15 bedraagt. Wij zouden dus tot een 

 abortus van 0—2 in het eerste geval, tot een van 1 — 4 bla- 

 den in het tweede geval besluiten, doch inderdaad zijn er nog 

 meer weggebleven. De gewone bloemen zijn namelijk kortge- 

 steeld in de oksels van schutbladen gezeten, die denzelfden vorm 

 als de kelkbladen hebben, en bij de dubbele bloem behooren 

 dus nog twee, bij de driedubbele drie van deze organen. Nu 

 vinden wij wel ledige bracteae onder de eindbloem, maar deze 

 zijn ze] den juist ten getale van twee of drie aanwezig, en staan 

 nimmer op gelijke hoogte onder de eindbloem. Niet zelden 

 vindt men ook in hunne oksels onvolkomen bloemen (PI II, 

 fig. 6), of deelen, die deze vertegenwoordigen (PI. II, fig.4 — 6 a ), 

 in verschillende overgangen, tot totale verdwijning toe. Wij 

 moeten dus die geheel of bijkans ledige bracteae beschouwen 

 als de bracteae van lager geplaatste zijdelingsche bloemen, in 

 welker oksel de bloemknop geaborteerd is ; en tevens aannemen 

 dat de afzonderlijke stelen der aan den top vergroeide bloemen 

 zoo kort zijn gebleven, dat hunne bracteae zich onmiddellijk 

 aansluiten aan de kelkbladen, waarmede zij in vorm geheel 

 overeenkomen. Dit in aanmerking nemende, zouden wij der- 

 halve in den kelk der dubbele bloem 10 -\- 2 — 12, in dien 

 der driedubbele 15 -j- 3 =18 bladorganen moeten vinden ; en 

 worden dus gewezen op een abortus van 2 — 4 kelkbladen in 

 het eerste, van 4 — 7 in het tweede geval; dus 1 — 2 van elke 

 oorspronkelijke bloem, met iets sterker abortus waar drie, dan 

 waar twee bloemen zijn ineengesmolten. 



Omtrent de kelkbladen valt nog mede te deelen, dat eene 

 enkele maal een werd waargenomen van meer dan gewone 

 breedte, met dubbele middelnerf en gespleten top, zoodat 

 bleek, dat aldaar twee kelkbladen tot omstreeks l hunner 

 hoogte met elkander waren vergroeid. Voorts werd, inzon- 

 derheid bij de driedubbele bloemen, meestal gezien, dat de 

 bovenste kelkbladen bloembladachtig gekleurd waren en 



