( 138 ) 



schouwing van het samengesteld zijn der vrachten uit car- 

 pellaire bladen is deze afwijking zeker merkwaardig en in- 

 structief. 



De vruchtbeginsels en vrachten der driedubbele bloemen 

 (PI. IT) bieden eene andere bijzonderheid aan. Het aantal car- 

 pellaire bladen is daar meest 6, eene enkele maal 5. Zij staan 

 te zamen in een wij deren kring, en in het midden der door 

 hen gevormde hokjes vindt men nog drie, ook wei zes (respec 

 tive 5) met de buitenste alterneerende hokjes (fig, 9 — 16), die aan 

 een tweeden, inwendigen krans van vruchtbladen haar ontstaan 

 verschuldigd zijn. Aan die inwendige hokjes beantwoordt een 

 afzonderlijke stijl, die binnen den gewonen stijl verborgen is 

 (fig. 9 — 11#, 13). Deze vracht binnen in de eerste vrucht kan 

 niet w r el anders beschouwd worden dan als het gevolg van eene 

 prolificatie of doorgroeijing van de as binnen de bloem, met 

 vorming, in de eerste plaats, als de doorgroeijing gering is, 

 van carpellaire bladen als zijdelingsche organen. Op die pro- 

 lificatie, welke bij deze monstruosieteit in de meest verschil- 

 lende graden is waargenomen, hebben wij nog nader terug 

 te komen. Vooraf vestigen wij de aandacht op verschijnselen 

 van abortus, sterker dan wij tot dusverre, als enkel gevolg van 

 de ineensmelting van bloemen, in de topbloem der Digitalis 

 hebben opgemerkt. 



JNiet zelden komen aan de plant zijtakken voor, die even 

 als de hoofdas een zeker aantal gewone zijbloemen voortbren- 

 gen, en aan hun top eene synanthie, hier echter enkel van 

 twee bloemen, dragen. Van een drietal dezer bloemen zal ik de 

 getalverhoudingen opgeven. De eerste (PI. II, fig. 1, 2) had 

 7 kelkblad en, eene onregelmatige aan ééne zijde gespletene 

 bloemkroon met 7 lobben, 6 meeldraden, en een 3-hokkig 

 vruchtbeginsel met drielobbig stigma. Eene andere vertoonde 8 

 kelkbladen, waarvan de bovenste bloembladachtig, een onregel- 

 matige 6-lobbige bloemkroon, 6 meeldraden, waarvan een met 

 één hokje, en een tweehokkig vruchtbeginsel. Eene derde, de 

 eindbloem van een zeer zwakken zijtak, had 5 kelkbladen, eene 

 5-lobbige onregelmatige bloemkroon, •!• vruchtbare en één ste- 

 riele meeidraad, en een 2-hokkig vruchtbeginsel. In dit laatste 

 geval was dus eigenlijk niet meer overgebleven dan de bestand- 



