■•( 228 ) 



natoren is de afwijking der waarden (15) en (16) van de wer- 

 kelijkheid dikwijls aanzienlijk, doordien de opening betrekke- 

 lijk groot is, wat om een sterke resonans te krijgen, zooals 

 straks blijken zal, wenschelijk is. Ook wordt de afwijking 

 door een cylindervormig aanzetstuk en door het trechtervormig 

 deel dat in het oor geplaatst wordt vergroot; die formulen 

 kunnen daardoor in sommige gevallen onbruikbaar worden. 



Bij resonatoren van willekeurigen vorm volgt uit (14) de be- 

 langrijke, eenvoudige betrekking 



F S = 2r (17) 



Merken wij ten slotte op dat de ruimte van den gehoorgang met 

 die van het reservoir eigenlijk S bepaalt, zoodat de waarde van 

 n volgens (13), als men voor S het volume van den resonator 

 neemt, te groot wordt. T)e werkelijke resonator-toon is dus 

 lager dan die formule aangeeft. Intusschen wordt dit gedeel- 

 telijk gecompenseerd doordien wij voor het volume, waar ver- 

 dichting plaats vindt, dat van het geheele vat, dus een te 

 groot volume namen. 



Beschouwen wij thans de grootte der resonans, d. i. de ver- 

 sterking, die de resonator aan den toon geeft. 



Het beginsel der behandelde methode en de resultaten, die 

 bij de uiteenzetting verkregen werden, stellen ons in staat een 

 oordeel te vellen over de sterkte van het geluid dat men met 

 den resonator waarneemt. 



Het ligt voor de hand, de intensiteit van het geluid dat in 

 een bepaald deel der ruimte door eene verwijderde geluidsbron 

 ontwikkeld wordt, te beoordeelen naar de energie der geluids- 

 beweging in dat deel. 



Het is ons daarbij niet direct om de intensiteit van de ge- 

 luidsbron zelve te doen. Wij beschouwen de bij het oor, niet 

 de bij de geluidsbron ontwikkelde energie. 



Wij noemen dan de geluidsterkten in twee gelijke, met lucht 

 gevulde voluinina gelijk, als de energie der geluidsbeweging 

 in gelijke tijden dezelfde is. Als maat voor die intensiteit 



