( 231 ) 



toon is de l e partiaaltoon) T, I 2 T 3 . . . I 4 . . enz., en dus 



I — Ii + I 2 + T 3 . . . In -f* enz. 



zoo zal de intensiteit binnen den resonator, als X de golflengte 

 van den grondtoon, worden uitgedrukt door 



if'=±m±*ü?*ll Ii + ft+iI t +...-I» + enz. 



(22) 



Het timbre is alzoo geheel veranderd; de boventoonen zijn 

 het minst versterkt, dus relatief verzwakt ; zij treden meer op 

 den achtergrond en de toon is meer tot een eenvoudigen ge- 

 naderd. Al heeft dus resonans der harmonische boventoonen 

 plaats, hunne relatieve sterkte is eene kleinere. Ook zagen 

 wij vroeger dat de beweging der hoogere boventoonen minder 

 geregeld onderhouden wordt dan die der lagere, daar zij uit- 

 hoofde der kleine waarde van X niet aan de hoofdvergelijking 

 (IV} voldoen. Een onderzoek naar het verband tusschen deze 

 beide resultaten vordert de studie der golfbewegingen in den 

 resonator voor betrekkelijk kleine waarden van X. Voldoende 

 is echter het bekende feit toegelicht dat een resonator arm aan 

 harmonische boventoonen is. 



2* Uit (V) 



Y = ccXr 



en (17) 



k* S » %r 



of 



2a'S — rA' 



>lgt nog 



F = (?i/Sr 



(VI) 



zoodat de versterking met de grootte van het vat en van de 

 opening toeneemt. 



Eindelijk volgt voor bolvormige resonatoren, als K de straal 



van den bol is, en A = — de verhouding der middellijnen 



van vat en opening. 



Fat l/B 8 * 



~* V/A 



of ook in gevolge (3 6) 



