OVER DE ONHOUDBAARHEID DER STELLING 



DAT DE 



BREKING DER LICHTSTRALEN WORDT GEWIJZIGD 



BEWEGING VAN LICHT-BRON EN PRISMA. 



V. S. M. VAN DER WILLIGEN. 



§ I. 



1. Eene impulsie of schok, of hoe men haar ook noemen 

 moge — bijv. moleculaire verplaatsing — wordt nimmer als 

 zoodanig in eene absoluut veerkrachtige en onbegrensde niid- 

 denstof voortgeleid. 



Als resultaat eener door de moleculen der middenstof ach- 

 tereenvolgend uit te voeren voortgeleide trilling, die zich uit 

 een onbeweeglijk middenpunt in de rustende middenstof naar 

 alle rigtingen verspreidt, valt zulk eene impulsie zeer zeker 

 onder de algemeene wet, naar welke die trilling zich voortplant. 



Aan den anderen kant wijst zoowel de waarneming als de 

 theoretische beschouwing er op heen, dat wanneer aan eenig 

 punt der middenstof eene moleculaire impulsie of verplaat- 

 sing wordt medegedeeld, daarbij trillingen worden opgewekt, 

 wier trillings-tijd en amplitudo vaak ver boven het bereik van 

 ervaring en theorie liggen. Elke zoodanige trilling plant zich 

 uit dat punl als middenpunt naar alle rigtingen voort. De leven- 

 dige kracht, die werd medegedeeld, heeft zich dan in die trillin- 

 gen uitgestort en kan ten tweeden male niet meer onder den vorm 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATUURK. 2de REEKS. DEEL VII. 18 



