( 259 ) 



oogpunt wel als labiel willen beschouwen tegenover de onein • 

 dige reeks van zulke impulsies, die elkander schragende en 

 achtervolgens uit een zelfde vast middenpunt uitgaande, door 

 eene in staande trilling aldaar aanwezige bron medegedeeld, 

 eene geheele trilling vormen. 



3. Is die bron van staande trillingen in beweging met betrek- 

 king tot de middenstof en is zij daarbij van zulke kleine 

 afmeting, dat eene eerste impulsie niet meer door eene tweede, 

 uit hetzelfde punt der middenstof uitgegaan, wordt gevolgd en 

 zoo vervolgens, dan zijn al die differentiaal-impulsies, die door 

 eene enkele staande trilling aan de omgevende middenstof wor- 

 den medegedeeld, als zoo vele labiele impulsies te beschou- 

 wen, die ieder op zich zelf of als strooming wegsmelten of stuk 

 vallen in trillingen, wier perioden in geen het minste verband 

 staan met de periode van trilling der primaire bron. 



Heeft de bron van trilling — die wij ons denken als eene 

 vereeniging van deeltjes, welke isochroon, in gelijkvormige ba- 

 nen trillen en daarbij allen steeds in dezelfde phase verkee- 

 ren — echter zulke afmetingen, dat, niettegenstaande hare 

 voortbeweging, dat oneindig aantal impulsies voor minstens eene 

 enkele geheele vibratie nog geacht kan worden uit hetzelfde 

 punt der middenstof uit te gaan, omdat voor ieder voortge- 

 schoven deeltje der bron terstond een ander gelijk daarmede tril- 

 lend in de plaats treedt; of wel, algemeener nog, staat het 

 in dat punt gelegen deeltje der middenstof gedurende eene 

 geheele trilling, onder den regtstreekschen invloed der bron ; 

 dan komt nog de overdraging van de trilling der bron op de 

 omgevende middenstof — mogelijk met veranderlijke amplitudo, 

 maar zeer zeker met onveranderde periode — behoorlijk tot stand. 



Men ziet : naar deze beschouwing is hier geene plaats voor 

 de overdraging der primaire trilling met naar een of anderen 

 regel verkorte of verlengde periode ; en dat wel om de een- 

 voudige reden, dat wanneer de relative beweging der bron te 

 groot is, ten aanzien van hare afmetingen of van den straal 

 harer spheer van directe inwerking, zij ook niet langer eene 

 vooruit te bepalen periode aan de spontane vibraties kan op- 

 dringen, die uit de opvolgende differentiaal-pulsaties of ver- 

 plaatsingen mogten geboren worden. 



18* 



