( 298 ) 



bron heeft stellig eene zekere physische uitgebreidheid en is 

 geen mathematisch punt, 2°. die begrensde trillings-bron heb- 

 ben wij ons, zoo als ik in art. 3 reeds aanstipte, te denken, naar 

 alles wat wij van toongevende ligchamen weten, als te bestaan uit 

 een groot aantal moleculen, die allen in gelijkvormige en even- 

 wijdige banen trillen en waarvan geheele massa's op hetzelfde 

 oogenblik allen in dezelfde phase verkeeren, dat is dezelfde ano- 

 malie hebben ; bij de eventuëele knoopen -lijnen of vlakken wordt 

 die trilling volkomen nul om aan den anderen kant der knoop, 

 met eene verspringing van een halven omtrek in de phase, 

 weer langzamerhand voor den dag te komen, en 3°. de directe 

 werkingsspheer van eenig in staande trilling verkeerend mole 

 cuul op de middenstof strekt zich zeer zeker nog wel wat ver 

 der uit dan alleen de naastgelegen deeltjes. 



Uitgezonderd misschien alleen klinkerfues zijn al mijne 

 voorgangers in eene te strenge mathematische abstractie ver- 

 vallen ; ik wil het onderwerp onvoorwaardelijk in concreto be- 

 handelen. 



30. Een enkel in staande trilling verkeerend oneindig klein 

 deeltje, dat alleen op de allernaast gelegen deeltjes der mid- 

 denstof direct vermag in te werken, kan onmogelijk, terwijl 

 het zich voortbeweegt, zijne trilling integraal, dat is als één 

 geheel, noch met onveranderde, noch met verkorte of verlengde 

 periode, op de middenstof overdragen, zoo lang die middenstof 

 niet volkomen in zijne beweging deelt. 



Er kan dan volgens § I geen sprake zijn eenvoudig van 

 eene verlenging of verkorting van de periode der overgedragen 

 trilling als effect van die beweging ; al de differentiaal-impul- 

 sies verstuiven in stroomingen of in trillingen van onbekende 

 periode, als resultaat van de mathematische abstractie. Alleen dan, 

 wanneer het primair trillende deeltje en de middenstof te za- 

 men met dezelfde beweging voortgaan, wordt die trilling inte- 

 graal overgedragen, maar dan ook alleen met geheel onveran- 

 derde periode; hier ontmoeten wij petzval met zijn betoog 

 van het behoud van den trillings-duur in eene gelijkmatig 

 stroomende middenstof. 



Nemen wij in de eerste plaats aan, dat de directe werkings- 

 spheer van het primair trillende deeltje zich verder uitstrekt 



