( 302 ) 



mers in de golfleer aan gewoon geworden, om de beweging 

 en het deeltje, dat daarvan de drager is, afgescheiden van elk- 

 ander te houden ; de golf gaat immers voort maar de deeltjes, 

 die daarvan de dragers zijn, deelen niet in dien voortgang. 



§ IX. 



33. Vergelijken wij nu op enkele punten deze concrete wijze 

 van beschouwen met die mijner voorgangers. 



Vatten wij het wezen eener lichtbron en hare inwerking 

 op de aangewezen wijze op, dan behoeft inderdaad de massa 

 van deeltjes die te zamen, in gelijkvormige en evenwijdige 

 banen, in dezelfde periode trillen, nog geene groote afmetingen 

 te hebben en de straal van de werkingsspheer harer deeltjes 

 nog niet merkbaar te zijn om, zelfs bij eene vrij snelle voort- 

 gaande beweging der bron, nog duizende en duizende voortge- 

 leide trillingen van bijna constante intensiteit uit hetzelfde 

 punt der ruimte in den onbegrensden aether te doen uitgaan. 

 Maar niet één, maar weder vele duizenden van deeltjes in dezen 

 aether zijn dan gelijktijdig zulke middenpunten, waaruit vol- 

 komen op hetzelfde oogenblik zulke trillingen, met overeen- 

 stemmende phase en duur, worden uitgezonden. — Een licht- 

 straal is voor mij een zamengesteld geheel; ieder oogenblik 

 komen op eenig punt duizenden van trillingen van verschillende 

 phase en amplitudo aan, die, naar de leer der superpositie, ge- 

 heel onafhankelijk van elkander voortbestaan ; en de intensiteit 

 van dien straal is de gezamenlijke intensiteit van al die vibra- 

 ties voor zoover zij elkander niet door interferentie tegenwerken. 

 In dezelfde mate waarin de bron voortschuift vallen van ach- 

 teren middenpunten van trilling af, en komen er van voren 

 nieuwe bij. Stellen wij al die golven of vibraties in gedachte 

 tot eene enkele zamen, dan verkrijgen wij eene resulteerende 

 golf of gofslag, die, wanneer de bron in rust bleef, met de ge- 

 wone snelheid van voortplanting zoude voortgaan en hare ber- 

 gen op den normalen afstand zoude hebben, maar die nu, door 

 het afgaan en bijkomen van trillings-centra, van oogenblik tot 

 oogenblik van anomalie verandert en eigenlijk behalve met die 

 normale snelheid van voortplanting nog met de snelheid der 

 bron langs den lichtstraal voorschuift; werkelijk zullen hare 



