( 309 ) 



prisma tot aan den bewogen waarnemer. Vergelijkt men het 

 ontwikkelde in § VIII met de resumtie van doppler's be- 

 schouwing aan het slot van art, 10, dan zal men toegeven, 

 ■dat ik waarheid sprak toen ik aan het slot van art. 20 voor- 

 loopig te verstaan gaf, dat ik met doppler nog wel punten 

 van overeenstemming zoude hebben, hoezeer ook ons beider 

 standpunt verschilde ; hetgeen v/aarin wij verschillen, zal in deze 

 paragraaf beter aan het licht komen. 



Ik heb geen lust om mij op het oogenblik te verdiepen in 

 het wezen der absorptie, die door voorgehangen dampen op het 

 door te laten licht wordt uitgeoefend ; maar zooveel is zeker, 

 dat zij afhankelijk is van den trillingsduur en wel zoodanig, 

 dat juist die trillingen worden geabsorbeerd, wier duur gelijk is 

 aan dien van de trillingen, welke van den damp uitgaan wan- 

 neer hij begint te lichten. 



Ten anderen willen wij voorop stellen, dat de deflectie van 

 iederen lichtstraal, overeenkomstig de beschouwingen van velt 

 waivn, geheel onafhankelijk is van de beweging van het prisma 

 met de aarde mede en dus weder alleen van dien vibratie-duur 

 afhangt. 



39. Wij denken ons eene lichtbron met de daaraan verbon- 

 den dampmassa, die zamen in de ruimte voortgaan, eene ster 

 met hare atmospheer, die zamen zich in de rigting naar den 

 waarnemer voortbewegen. De ster, of liever de stof of aether- 

 deeltjes van of aan hare oppervlakte voeren staande licht-tril- 

 lingen uit, die naar de in § I en VUT ontwikkelde beschou- 

 wingen met onveranderde periode op den rustenden aether wor- 

 den overgedragen; ieder staand trillend deeltje zendt onophou- 

 delijk zijne trillingen naar buiten en tracht zijne levendige kracht 

 op den rustenden aether over te planten. De ster, dat is de 

 lichtende massa, verplaatst zich in de ruimte en een volgend 

 primair trillend deeltje neemt eene wijl de rol van een ver- 

 trokken deeltje als centrum van eene bepaalde voortgeleide tril- 

 ling over om terstond daarop voor een ander weer plaats te 

 maken. De aether in de ruimte blijft in rust en zoo ook de 

 middenpunten der respective reeksen van voortgeleide trillin- 

 gen, die zoo lang aanhouden als er nog deeltjes van de bron 

 door die middenpunten gaan, welke in onderling evenwijdige 



