( 317 ) 



anders, ,dunkt mij, was het ook hem niet ontgaan, dat beide 

 invallende stralen-kegels eigenlijk denzelfden tophoek moesten 

 hebben, dat is, dat zij absoluut van hetzelfde punt der as moes- 

 ten uitgaan. 



Wanneer de spectra van twee lichtbronnen vergeleken wor- 

 den, kunnen de beide bundels 1° van een oneindigen afstand of 

 beiden van gelijken eindigen afstand op de prisma's vallen en 

 daarbij kunnen beider assen al of niet zamenvallen of 2° de 

 bundels kunnen van verschillende afstanden op de prisma's val- 

 len en daarbij kunnen de assen weer al of niet onderling in 

 één vallen. Al de gelijknamige strepen van beide spectra zul- 

 len ontwijfelbaar alleen dan zamenvallen, wanneer de beide bron- 

 nen op volkomen gelijken afstand van de prisma's, of liever 

 van de collimator-lens, kunnen worden gedacht en daarenboven 

 de assen der beide bundels zamenvallen. Blijven de assen za- 

 menvallen, maar komen de bronnen op verschillende afstanden 

 te liggen, dan kunnen de strepen van beide spectra uit elkan- 

 der wijken; en onder deze rubriek vallen, naar ik meen, de waar- 

 nemingen van deze soort, wanneer de instelling volkomen is. 



In eiken spectrometer is een collimator, die de stralen der 

 lichtbron evenwijdig maakt ; in den regtzienden wordt deze voor- 

 gesteld door de achromatische lens, die voor de prisma's is aan- 

 gebragt en in welker brandpunt de sleuf is geplaatst. Wanneer 

 ik het mij goed voorstel, dan valt het beeld der ster, dat door 

 het objectief van den refractor gevormd wordt, juist op de sleuf 

 en de vergelijkings-bron is op eenigen afstand daarvoor gesteld ; 

 beide lichtbronnen worden in de as van den kijker gebragt; 

 den spectrometer neem ik op het minimum van deflectie inge- 

 steld ; en het waarnemings-kijkertje van den spectrometer staat 

 scherp op de sleuf. 



Nu hebben wij in de eerste plaats te doen met den stralen-kegel 

 van de ster, die de sleuf tot top heeft en de oppervlakte van het 

 objectief van den refractor tot basis ; wanneer dan de afstand van 

 de sleuf tot de collimator-lens bekend is, kan men de basis van 

 den lichtkegel sterre-licht aangeven, die op deze lens valt. De 

 sleuf staat in het brandpunt van deze collimator-lens en wij 

 willen nu aannemen dat de gezamenlijke massa dezer stralen 

 op de prisma's parallel invalt en het minimum van breking 



