( 322 ) 



pervlakte der zon, en dus het digsl bij ons gelegen zijn, heb- 

 ben stellig geene opstijgende snelheid meer en in plaats daar- 

 van waarschijnlijk eene zijdelingsche snelheid, en dan nog eene 

 temperatuur, die niet veel van die van de naastomgevende 

 lichtende of absorbeerende atmospheer kan verschillen. 



De eigenlijke snelheid, die men uil die verplaatsing der 

 strepen kon afleiden, zoude dus door de integratie eener functie 

 van lichtgevend vermogen en opstijgende snelheid der gaz-la- 

 gen moeten worden gevonden, en dit zal zoo gemakkelijk niet 

 gaan. 



Afgescheiden echter hiervan, geloof ik vrij wat eenvoudiger 

 verklaring van beide teekeningen te kunnen geven Deze is hierop 

 gegrond, dat wanneer het vlak van inval en breking van eenigen 

 licht-straal niet meer loodregt staat op de brekende ribbe van 

 het prisma, de hoek van breking of kleiner of grooter dan de 

 ware hoek van het prisma zal zijn, terwijl bijv. voor een 

 prisma van zwaar flint en met een brekenden hoek van 60°, 

 iedere verandering in dien brekenden hoek omtrent tweemaal 

 vergroot in de minimum-af wijking overgaat. 



Denken wij ons nu gemakshalve eene cylinder-lens als col- 

 limator-lens ; wanneer dan uit de lichtbron juist eens het stuk 

 wegvalt, dat in de as van den spectrometer gelegen is, dan zal 

 het gedeelte van het spectrum, dat wij op de plaats van het 

 weggenomen stuk nog door het kijkertje zien, stellig worden voort- 

 gebragt, door licht dat van de overgebleven hooger en lager gele- 

 gen deelen der bron komt en stellig volgens een ander vlak van 

 breking en met anderen brekenden hoek door het prisma gaat; 

 de strepen, die dit licht dan op dat punt van het spectrum 

 nog levert, zullen dan of regts of links verschoven zijn, al 

 naar gelang de brekende hoek grooter of kleiner uitvalt. Met 

 een zamenstel van vijf prisma's tot een gewonen of een regt- 

 zienden spectrometer vereenigd, kan die kleine afwijking door 

 sommatie al zeer ligt eene merkbare waarde erlangen, even 

 goed als die welke uit eene linksche of regtsche verschuiving 

 der bron wordt geboren. 



De uitbuigingen der absorptie-strepen boven eene nitstroo- 

 ming van gaz, waarom het hier alleen te doen is, ontstaan 

 dan doordien het licht dat ze leveren moet van de hooger of 



