( 332 ) 



In art. 32 heb ik reeds op de inoeijelijkheden gewezen, 

 waarin men met de beschouwing van von ettingshausen en 

 petzval geraakt, zoodra men, met een enkel abstract punt, dat 

 in staande trilling verkeert, als bron, voor eene andere rigting 

 dan die, waarin zich die bron beweegt, eene voortgeleide tril- 

 ling van behoorlijk verkorten of verlengden duur uit de diffe- 

 rentiaal-impuisies voor den dag wil brengen. Wil men de wet 

 der cosinussen hier handhaven, dan kan men de zamenstelling 

 dier pulsaties tot eene vibratie eerst op een oneindigen afstand 

 laten plaats hebben ; dan eerst worden ook de oppervlakken van 

 voortplanting der te resumeren differentiaal-impulsies behoorlijk 

 evenwijdig. 



De absorptie komt nu, voor deze afwijkende rigtingen, nieuwe 

 moeijelijkheden daaraan toevoegen ; wij moeten dan èn het tempo 

 èn de relative afstanden van de vlakken der correspondeerende 

 pulsaties als maat voor de golflengte van het geabsorbeerde licht 

 rekening brengen, en de bron op oneindigen afstand denken. 



Doppler zelf geraakt met zijne golfslagen, zoodra hij buiten 

 de rigting van de beweging der bron komt, in geene geringere 

 moeijelijkheden; hierop sloeg reeds wat ik in art. 6 zeide, dat 

 hij alleen over een enkelen straal spreekt en daarvoor zijne re- 

 deneering opbouwt; in art. 32 heb ik dit ook breeder behan- 

 deld. De absorptie komt nu, voor die schuine rigting, ook 

 hem de zaak al weder moeijelijker maken ; wanneer hij ook de 

 snelheid der aanslaande pulsaties op den absorbeerenden damp 

 in het oog wil houden, dan zal in iedere rigting eene andere 

 vertraging of versnelling voor den straal, welke van de rustende 

 bron uitgaat, als geldig moeten worden beschouwd ; en in ver- 

 schillende rigting zal het licht met verschillende kleur na de 

 absorptie voor den dag moeten komen. 



53. Het is als of men met opzet tot nog toe vermeden 

 heeft, om ook eens over al die andere nevenrigtingen te spre- 

 ken Met een kort woord : — eene eenvoudige beschouwing 

 leert, dat werkingen, welke ligchamen door periodieke impulsies 

 van eene eindige snelheid van voortplanting op elkander uitoefe- 

 nen, door eene verandering van den ouderlingen afstand beider 

 ligchamen moeten gewijzigd worden — glijdt men over de 

 geheele zaak heen. Deze uitspraak is blijkbaar gegrond op 



