OVER 

 VERANDERLIJKE OF ONVERANDERLIJKE 



VERBIN BINGSWA ARDE DER ELEMENTEN. 



DOOR 



P J. VAN KERCKHOFF. 



In de scheikunde der latere jaren is een belangrijk beginsel 

 opgenomen dat vroeger onbekend was en krachtens hetwelk 

 men groote vorderingen heeft gemaakt in de voorstelling, die 

 men zich vormt van de wijze waarop in de verbindingen de 

 elementen met elkander zijn verbonden. De theoretische be- 

 schouwingen uit dit beginsel voortvloeiende hebben tevens een' 

 onmiskenbaren invloed uitgeoefend op de vermeerdering der fei- 

 telijke kennis. Het beginsel, hetwelk men dat der valentie of 

 verbindingswaarde der elementen noemt, stelt in het algemeen 

 vast, dat de atomen der elementen onderling niet alle aequi- 

 valent zijn, maar dat er verschillende groepen bestaan, welker 

 atomen, ofschoon onderling aequivalent, met twee of meer ato- 

 men van een tot maatstaf aangenomen element in waarde ge- 

 lijk staan. In den tijd toen men niet van atomen, maar van 

 aequivalenten sprak, nam men bloot de bewezen wet aan, dat 

 de elementen elkaar in bepaalde gewichtsverhoudingen kunnen 

 vervangen, zonder nogtans (dit mag wel ter loops herinnerd 

 worden) aan de feiten getrouw te blijven, b.v. bij de stikstof. 

 Men had er de waarneming buiten gelaten dat de kleinst mo- 

 gelijke in verbindingen in- of uittredende hoeveelheden voor 

 vele elementen niet in de verhouding dier aequivalenten staan. 



Moge er nu al tamelijke eenstemmigheid omtrent het begin- 

 sel der valentie in het algemeen heerschen, ten aanzien van 



