( 36U ) 



lichaam, zooals wij het kennen, te vergelijken met de vrije atomen, 

 die te voorschijn komen, wanneer eene zeer hooge temperatuur 

 op moleculen met homogene of heterogene atomen werkt. De 

 hittegraad waarbij zuJks geschiedt wisselt met den aard der 

 stoften zeer sterk af; bij sommige, zooals bij stikstofperoxyde 

 N 2 4 is het met zekerheid vastgesteld dat het reeds bij lage 

 temperatuur in atomen N0 2 begint op te treden. Iets dergelijks 

 is misschien het geval met het stikstofoxyde van hetwelk de 

 ontledingstemperatuur zeer laag kan liggen. Is dit zoo, dan 

 moet die atoomgroep zich door de groote gemakkelijkheid ken- 

 merken, waarmede het verbindingen aangaat, evenals, b.v. wa- 

 terstof, chloor eu andere elementen in vrij wordenden toestand, 

 dat is als atomen, een grooter chemisch arbeidsvermogen be- 

 zitten dan als moleculen. Werkelijk neemt men die eigenschap 

 bij het stikstofoxyde waar, zooals blijkt bij de werking van zuur- 

 stof, van chloor, van zuren en van ijzeroxydule zouten. Het valt 

 niet te ontkennen dat er tegen deze beschouwing zwaarwegende 

 redenen kunnen worden aangevoerd en wel in de eerste plaats 

 de eigenschap van stikstofoxyde een permanent gas te zijn. 



Bij het bespreken van de veranderlijkheid der valentie van 

 elementair-atomen mag men niet verzuimen nog eene andere 

 zaak in de beschouwing op te nemen. 



Men neemt namelijk vrij algemeen aan dat in eene verbinding 

 van een multivalent atoom met univalente atomen van dezelfde 

 soort, al die univalente op gelijke wijze, dat is met gelijke 

 kracht gebonden zijn ; zoodat b.v. in CH 4 geen der waterstof- 

 atomen ten opzichte van de koolstof zich van de andere zou 

 onderscheiden. 



Dit beginsel schijnt om zijne eenvoudigheid wel het waar- 

 schijnlijkste te zijn en kan dus, zoolang er geene feiten tegen- 

 spreken, wel aangenomen worden. Men zorge evenwel na te 

 gaan wat men er inderdaad door te verstaan heeft. Noemt 

 men in het aangehaalde voorbeeld, de waterstofatomen achter- 

 eenvolgens #, b, t\ en d, dan heeft men het beginsel aldus te 

 verstaan, dat bij de ontleding der bestaande verbinding geene 

 reden bestaat waarom, b.v. a eerder dan £, of b eerder dan e 

 of d of omgekeerd de vereeniging met koolstof zou verlaten. 

 Gesteld dus dat b.v. twee at. H uit de verbinding worden 



