B IJ DRAGEN 



TOT DE 



THEORIE DER BEPAALDE INTEGRALEN, 

 N°. IV— VII. 



O. B1EKENS DE HAAN. 



Niet ten onregte, meen ik, is in de Exposé, etc. (Dl. 

 VIII van de Verhand. der Kon. Akad. v t Wetensch.) zeer 

 aangedrongen op het afleiden van algemeene herleidings- 

 vergelij kingen voor bepaalde integralen : immers, daaraan 

 was het tweede gedeelte geheel gewijd. Dikwijls hebben deze 

 een voorregt boven zoodanige formulen voor onbepaalde in- 

 tegralen, in zoo verre als daar meermalen de termen, van 

 geen integraal teeken voorzien, wegvallen tusschen de gren- 

 zen van het integreren. Deze bijzonderheid heeft bij de 

 volgende herleidingen ook meermalen plaats; en om nu het 

 voordeel daarvan in te zien, bij de herleiding zoowel als 

 bij de uitkomsten, behoeft men hier slechts de vernuftige 

 redenering van ons medelid verdam na te gaan en met een 

 deel der hier verkregen uitkomsten te vergelijken, zoo als 

 hij ze gegeven heeft in het Tijdschrift van het K. Instituut 

 Dl. 2, blz. 69—79 en 136—168. 



