( 89 } 



Thans zoude men met behulp van de herleidingsformule 

 (bf) verder kunnen gaan; maar dezelfde wijze van behan- 

 deling geeft dadelijk regtstreeks : 



/Sin. x. Cos. x.l A ' 2 — — - = — — I lA 



""(26— l) 2 p 2 / £»6-l "£»-l (26— l)»pV ^ ^ 



A 26 

 o 



— 2 





/ 



(26— l) a p il VQ—V 



Daar deze de eenige integraal is, die wij hier in het ver- 

 volg zullen noodig hebben, willen wij niet voortgaan met 

 het aannemen van andere waarden voor de standvastige a 

 in de vergelijking (6e). 



7. Nog blijft er over, eene dergelijke vergelijking te zoe- 

 ken als de vorige (az), waarbij echter de magten van de 

 factoren Sin. x en Cos. se onderling zouden verschillen. Daar- 

 toe stellen wij met behulp der substitutien (o) in het be- 

 gin van N°. 5, het volgende theorema : 



7T 



2 t dx 



ƒ (Sin. x, Cos. x, 1 — p 2 Sin. 2 x) 



o 



re 



\/(l-p*8in. 2 x) 



-A 



2 / Cos.x Sin.x.\(l—p 2 ) 1 — p 2 \ dx 



' v {l-p 2 Sin. 2 xfx/{\-p 2 Sin 2 xyi-p 2 Sm.^jy (l-p 2 Sin 2 xy^ 



en hierin zullen wij dan aannemen ƒ (w,y } z) = w c y a z b lz. 

 Alsdan wordt: 



