I 173 ) 



Ik vermeld dit te liever, daar herklots in de gelegenheid 

 is geweest de hom mikroskopisch te onderzoeken en dui- 

 delijke spermatozoïden heeft gevonden *). 



Een derde visch, die het sporadische hermaphroditismus 

 vertoont, is onze gewone baars. Op het Anatomisch Ka- 

 binet te Leiden wordt daarvan een vrij goed geconserveerd 

 exemplaar bewaard, vermeld in den catalogus der collectio 

 Brugmansiana onder N°. 395 op de volgende wijze: 

 Perca fiuviatilis hermaphroditus ; a latere dextro, abdo- 

 minis capacitas est aperta, atque praeter viscera conspioi- 

 untur organa masculina et ovarium, ovulis distentum f). 



Deze visch werd voor meer dan eene halve eeuw ge- 

 vonden door j. d. essing, vischverkooper te Leiden, die 

 bij het schoonmaken dadelijk bemerkte, dat het dier hom- 

 mer en kuiter te gelijk w 7 as. Hij was verstandig genoeg 

 de ingewanden niet uit te nemen, maar de visch eenvou- 

 dig geopend naar Prof. beugmains te brengen. Essing de 

 zoon, die op 't oogenblik nog in leven is en hetzelfde be- 

 drijf als zijn vader uitoefent, verklaarde, den visch in der 

 tijd gezien, doch het geval later nooit meer ontmoet te heb- 

 ben, eene uitspraak die de hooge zeldzaamheid der anoma- 

 lie bewijst, daar de man sedert 1807 per jaar gemiddeld 

 25,000 baarzen geopend en toebereid heeft. 



Gelijk in den catalogus beschreven staat, is de baars 

 aan de regterzijde geopend, zoodat de buikorganen een goed 

 overzigt leveren. De hom (zie de bijgevoegde plaat a) zoowel 

 als de kuit (b) zijn enkelvoudig, en stellen twee onregelmatige 



*) Zie ook Ephem. Nat. Curios. Dec. I, Ann. I, Obs. 125, waar ge- 

 meld wordt, dat: „Doctor Wilhelmus worm ex Norvegia nuper ac- 

 „cepit Asellum hermaphroditicum, cui et ova et lactes insunt." Ver- 

 der worden opgegeven pipping, Vetensk. Akad. nye Handt. (1800) Bnd 

 XXI. S. 33. tab. 1, fig. 1, en duhamel, Traite des Poissons, Part. II, 

 p. 130, welke werken ik echter niet heb kunnen raadplegen. 



t) Zie sandifort, Museum Anatomicum Lugdu.no- Batavum. Tom. III. 

 p. 31. 



