( 180 ) 



zonder evenwel ooit te bloeijen. In December 1862 ech- 

 ter scheen er eene verandering in 't leven der plant zich 

 te zullen openbaren, daar er in haar midden (haar hart) 

 meer zwelling te bespeuren was dan anders bij de ontwik- 

 keling van een nieuwen bladerkegel plagt gezien te worden ; 

 en inderdaad, eenige weken later was het niet meer twijfel- 

 achtig, dat zij eene vrouwelijke bloemkolf had voortgebragt. 



Daar de eenige plaat, welke van de vrouwelijke bloem- 

 kolf van P. spurius bestaat, die is van rumphius (Herb. 

 Amboin. IV. Tab. 75), en deze niet alleen te wenschen 

 overlaat, maar zelfs slecht genoemd kan worden, zoo be- 

 sloot ik, de gelegenheid, die mij werd aangeboden om 

 van die kolf eene betere afbeelding te doen vervaardi- 

 gen, niet ongebruikt te laten voorbijgaan, en droeg ik 

 den Heer miechielsen te Rotterdam op, mij in dit op- 

 zigt behulpzaam te zijn. Ik ben dan ook thans in het 

 bezit van 3 platen, waarvan de eerste de naar de na- 

 tuur gekleurde vrouwelijke bloemkolf van P. spurius, de 

 tweede — eveneens gekleurde — een gedeelte van een 

 volwassen blad van dezelfde plant voorstelt, van voren en 

 van achteren gezien, terwijl eindelijk op de derde de folia 

 floralia of spathae, welke den bloemstengel bedekten, in om- 

 trek zijn afgebeeld. Ik hoop deze platen weldra elders het 

 licht te doen zien. 



Daar in de beschrijving, welke de Hr. miquel van het exem- 

 plaar van P. spurius uit den Amsterd. Kruidtuin in zijne 

 Analecta bot, indica gaf, alleen van de bladen, en dan nog 

 wel op zeer beknopte wijze, gesproken werd — wat niet 

 te verwonderen was, omdat de S. vooreerst over vrucht- 

 dragende gedroogde specimina van Buitenzorg te beschik- 

 ken had, en het bovenbedoelde exemplaar, als nog te jong, 

 weinig meer te beschrijven aanbood — zoo acht ik het 

 niet ongepast, thans bij die plant iets langer te verwijlen, 

 en al wat zij mij belangrijks aanbood hier te vermelden. 



