( 181 ) 



Het exemplaar dan van P. spurius, 't welk onlangs in 

 onzen kruidtuin eene vrouwelijke bloemkolf voortbragt, 

 heeft een stam van 62 centim. hoog en 6 a 7 centim. mid- 

 dellijn. Op eene hoogte van 48 centim. boven den grond 

 komt uit dien stam een tak voort van 8 centim. lang en 5 

 centim. middellijn. Beiden, stam en tak, dragen eene fraaije 

 bladerkroon. De beide bladerkroonen verschillen niet van 

 elkander, noch in vlucht, noch in talrijkheid of wasdom 

 der bladen. Zoo als gewoonlijk, vindt men aan de opper- 

 vlakte van stam en tak beiden talrijke, op- en neêrgebo- 

 gene, likteekenen van afgevallen bladen, knoppen van niet 

 tot ontwikkeling gekomen luchtwortels, en — in den ok- 

 sel van ieder likteeken — een zeer kleinen onontwikkelden 

 bladknop. Naar onder draagt de stam 3 a 4 kransen van 

 12 — 14 centim. lange luchtwortels, die allen tot in den 

 grond neerhangen en waarvan de buitenste dikker zijn dan 

 de binnenste. 



De bladen, in drie regts gewonden spiralen aan den top 

 des stams gezeten, zijn 1.20 m. lang en 6 centim. breed, 

 en komen met de reeds door den Hr. miquel gegeven — 

 naar levende en gedroogde exemplaren ontworpen — be- 

 schrijving zoo naauwkeurig overeen, dat ik daaraan niets 

 verder heb toe te voegen. 



De éénige bloemkolf, die aan het uiteinde des stams 

 werd voortgebragt, en p.m. twee maanden aan de plant 

 bevestigd geweest was, toen ik haar afsneed (6 Feb.), 

 heeft een stomp driekanten steel van 2 decim., gehuld in 

 een twaalftal folia floralia of bloemscheeden, waarvan de 

 onderste bijna geheel met gewone stengelbladen overeen- 

 komen en alleen korter zijn, de hoogere daarentegen zich 

 door een teerder weefsel, eene bleekere kleur en een 

 on gewonen vorm onderscheiden. De hoogere bloemschee- 

 den zijn veel digter op elkaar gedrongen dan de lagere, 

 zoo zelfs, dat er tusschen de beide allerhoogste niet meer 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATÜURK. DEEL XVI. 13 



