( 191 ) 



van Stipites Anamirtae tot de Anamirta Cocculus, of de 

 steng der gewone kokkelzaden, welke echter niet zulk een 

 wrattige steng en een anderen Maleischen naam heeft. 



Volgens onzen berigtgever, die de plant met regt tot 

 Cocculus crispus brengt, worden deze stipites op Java ge- 

 bruikt door vrouwen bij dysmennorhaea, Sh vooral ook bij 

 tusschenpoozende koortsen, als ook bij de viseh vangst; 

 waarbij, zoo als men weet, ook de kok keizaden, uit dezelfde 

 natuurlijke familie afkomstig, ter bedwelming der visschen 

 wel gebruikt worden. 



Flacourtiaceae. Trib. Pangieae. (Pangieae blume). 



2 en 13. Poetjing (de bast, 2) — Kloewak (de za- 

 den, 13). 



Pangi in het Maleisen, Poetjoeng in het Javaansch ; 

 Pangium edule beinw., miq. t. a. pi. I. 2. bl. 109. 



1c. Rumphia IV, tab. 178; rümph., <Jm&., II. p. 182, 

 tab. 59. 



Volgens blume, Rumphia, IV. p. 1 9, hebben de schors, de 

 bladen, de vruchten en het zaad van alle Pangieae zeer scherpe 

 narkotische eigenschappen, waardoor de hersenzenuwen vooral 

 aangedaan worden. Door weeking van schors en bladen 

 worden deze eigenschappen aan het water medegedeeld en 

 de visschen hierdoor bedvelmd. Door deze eigenschappen, 

 welke aan de Flacourtiaceae en aanverwante familiën geen- 

 zins eigen zijn, en door de aanwezigheid van squamae 

 hypogynae, die aan de bloembladen zijn tegenovergesteld, 

 wordt deze geleerde versterkt in zijne opvatting van de 

 Pangieae als eene afzonderlijke natuurlijke familie. 



Het zaad, in water geweekt en geroosterd, geeft een on- 

 schadelijk en overvloedig voedsel. Dit geldt bepaaldelijk 

 van Pangium edule, waarvan het zaad raauw zeer schade- 

 lijk is en duizeligheid en zenuwachtige aandoeningen te 

 weeg brengt ; inzonderheid het rondom de zaden gelegen moes 

 en het vleesch der versche vrucht, die doodelijk zijn kan. 



