( 19a ) 



De voor visschen doodelijke werking, welke rumphius 

 vermeldt, werd ook door den Hoogl. blume waargenomen, 

 als ook de werking der fijngestooten bladen tol het doo- 

 den van insekten en het genezen van sommige herpetische 

 kwalen. Schors en bladen hebben eene wormdrijvende kracht, 

 waaromtrent men* echter bij inwendig gebruik voorzigtig 

 zijn moet. Uit de gedroogde zaden wordt door persing of 

 uitkooking eene vette olie gewonnen, die tot bereiding van 

 spijzen en als lampolie dient, hoewel zij een zeer scherpen 

 rook verspreidt. 



Deze berigten en die van hasskarl, t. a. pi. bl. 101, 

 die de plant met den Sundaschen naam pitjoeng noemt, wor- 

 den bevestigd door die, nu uit Samarang ontvangen, in 

 welke gemeld wordt, dat men deze groote zaden op alle pas- 

 sars (markten) te koop vindt aangeboden en dat zij voor 

 den Javaan bijna eene levensbehoefte zijn. Voor zij gegeten 

 kunnen worden, worden ze langen tijd in het water ge- 

 weekt of onder warme asch gelegd. Hebben ze deze bewerking 

 niet ondergaan, dan worden ze voor zeer vergiftig gehou- 

 den en doen vooral de hersenen sterk aan. Onbereid worden 

 zij ook wel, even als de bast, bij de vischvangst gebezigd; 

 de bast (koelit) wordt als wormmiddel aangewend, doch niet 

 veel, wegens zijne narkotische eigenschappen. — De uit de 

 zaden geperste roode lampolie kan, volgens hassk. t. a. pi., 

 niet gegeten worden. Ook op Sumatra uordt deze olie, 

 minjak samaun aldaar geheeten, alleen voor de lampen 

 gebruikt, volgens miquel, Flora N. I. Sumatra bl. 89. 



BlJTTNERIACEAE. 



22 en 42. Djatti blanda of Djattie hollanda nortier 

 1860, bl. 12. — Guazuma tomentosa humb. dc. Pr. I 

 p. 485. miq., I. 2. p. 485. 



Zoo als de naam djatti hollanda ook aanduidt, is zij oor- 

 spronkelijk door Nederlanders ingevoerd en wel uit Zuid- 

 Amerika. Het is een op Java algemeen en veelvuldig aan- 



