( 200 ) 



worden afgekookt en gretig gegeten, hetwelk in het oog 

 vallend is, daar zij niet lekker van smaak zijn en dikwijls 

 bloedvinnen veroorzaken, als ook moeilijkheid bij het wa- 

 "terlozen; ja zelfs zulk eene ondervinding is niet genoeg- 

 zaam om voor een herhaald gebruik dezer stinkboontjes te 

 waarschuwen. De urine van iemand, die ze heeft gege- 

 ten, heeft eene bijzonder doordringende, sterke lucht, die 

 zelfs dagen lang de plaatsen niet verlaat, waar zij is uit- 

 gegoten. 



75. Peteh. 



Parkia speciosa hassk. ; miq, I. p. 53. 



Acacia gigantea noronha, Bat Gen., V. bl. 68. 



De rijpe pitten worden, geroost of gekookt, algemeen als 

 toespijze gebruikt, niettegenstaande haar onaangenamen knof- 

 lookachtigen reuk. De jonge bladen en onrijpe pitten wor- 

 den raauw of gekookt gegeten, volgens hasskarl, bl. 100, 

 die de peteh, welke op de bazars op Java verkocht wordt 

 tot bovengenoemde P. speciosa brengt. Volgens miq. p. 

 52 — 54 geldt dezelfde naam peté in het Maleisch, poetoi 

 in het Sundasch en goede in het Javaansch ook van Parkia 

 africana r. br., dat is Inga biglobosa W. en van de min- 

 der geachte Parkia intermedia hassk. 



COMBRETACEAE. 



41 en 82. WoedanL 



Quisqualis indica L.; dc., Pr., III. p. 23. 



Afb. rumph., Amb., V. tab. 38; bürm., Fl. Ind., tab. 25, 

 hg. 2 et tab. 35, fig. 2. 



De bladen worden als wormdrijvend middel bij kinderen 

 toegediend. Zoo ook de vruchten, waarvan 3 — 4 tot dit 

 oogmerk voldoende zijn. 



Eümphius (t. a. pi. p. 72 — 73) vermeldde reeds de 

 wormdrijvende kracht der zaden, welke bij de Inlanders op 

 Ambon in algemeen gebruik zijn, in plaats van wormzaad. 

 Men neemt, zegt hij, 2 — 3 versche korrels, daar de groene 



