( 215 ) 



gedurende het leven, de regter bovenland boven den lin- 

 ker benedentand moet gestaan hebben. Evengenoemde is 

 ook normaal. De regter benedentand daarentegen is veel 

 langer, stekende 10 m.m. buiten de huid uit. Doch wat 

 vooral de aandacht verdient, is, dat deze tand de onder- 

 lip doorboord heeft, zoodat de beide benedentanden ge- 

 scheiden zijn. Deze tand is ook wit, doch aan den top 

 scherp wigvormig, als normaal. Harting eindigt met op 

 te merken, dat alle opgave over het leven des diers ont- 

 breekt, en men dus geen inlichting over de oorzaak van 

 de scheve plaatsing der onderkaak geven kan. Het kna- 

 gen met den regter boventand en den linker benedentand 

 moet het diertje zeer moeijelijk gevallen zijn, dewijl de 

 voor- en achter waartsche beweging van de benedenkaak zeer 

 belemmerd heeft moeten wezen wegens de doorboring van 

 de benedenlip. 



Mijn vriend J. van der hoeven stelde mij in de gele- 

 genheid nog een belangrijk voorbeeld van het buitengemeen 

 uitgroei] en van snij tanden bij de vorige te kunnen voe- 

 gen. De schedel van eene soort van Marmot, Bobac ge- 

 naamd (Arciomtjs bobac), in het Rijks-Museum te Leiden 

 aanwezig, toont, behalve aan het tan denstelsel, niets afwij- 

 kends. De linker snijtand ontbreekt in de bovenkaak. Een 

 gedeelte steekt nog in de tandkas en heeft het voorkomen 

 van niet bij het leven van het dier te zijn afgebroken. 



De regter tand van genoemde kaak is 29 m.m. lang 

 (fig. 9, van a tot b}\ het gedeelte, dat binnen in de kas 

 steekt, is 34 m. m. Ik kan deze maat niet met een nor- 

 malen tand vergelijken, maar doe dit met dien van een 

 Coelogenys subniger van campers verzameling. Deze zit 

 juist even diep en met gelijke bogt in zijn kas, doch 

 steekt er 22 m.m. uit. Naar dezen maatstaf zou de tand 

 van de bobac niet meer dan 7 m.m. te lang zijn. Ik er- 

 ken, dat hier én individueel verschil zou kunnen zijn én 



15* 



