{ 216 ) 



soortelijk onderscheid, en hecht dus aan deze vergelijking 

 slechts eene betrekkelijke waarde. 



Zoo als bij alle knagers de boventanden meer of min 

 convergeren, zoo ook hier (langs ac en d c), maar de top 

 b is thans wat meer links gewend, dan plaats zou hebben, 

 als de linkertand er naast stond. Het voorvlak heeft twee 

 ondiepe, digt bij elkander staande groeven. Het buiten- 

 en binnenvlak rigten zich naar het smalle eenigzins bolle 

 achtervlak schuins toe. Raadpleegt men fig. ] 0, dan loopt 

 de rigting en proportie der vier tandvlakten onderling ter- 

 stond in het oog. Het open ondereinde van den tand, 

 hier wat vergroot voorgesteld, heeft a tot voorvlak, b tot 

 achtervlak, cc' tot buiten- en binnenvlak. Ik zal op dit 

 punt nog terugkomen. 



De beide snij tanden van de benedenkaak wijken sterk 

 en op bijzondere wijze van elkander. Fig. 11 stelt het 

 vooreinde van die kaak van onderen, fig. 12 van boven 

 voor. De regter tand is, langs de grootste bogt gemeten, 

 60, de linker 47 m.m. lang. Hoever zij in de kassen 

 zitten, kon niet gemeten worden. 



Eene naauwkeurige beschouwing van de rigting dezer 

 tanden komt mij belangrijk voor. 



Van de regter tand A, fig. 11, rigt zich de voorvlakte 

 a binnenwaarts en beschrijft een vrij grooten cirkelboog, 

 terwijl de buitenvlakiQ b aanvankelijk wel de rigting van 

 een buitenvlak heeft, maar weldra zich buigt, om mede 

 als voorvlakte op te treden. Ziet men nu dien tand van 

 boven, dan schijnt het alsof hij slechts ééne vlakte heeft, 

 maar toch behooren wij hier inderdaad te onderscheiden 

 het binnenvlak, fig. 1 2, ee, en den dikken rand ff, die niets 

 anders is, dan het smalle, afgeronde achtervlak. Verg. 

 fig. 10, b. De voorvlakte van den linker tand B is nog 

 meer binnenwaarts gelegen, dan bij den regter, zoo als blijkt 

 uit fig. 11, gg. De buitenvlakte hh is geheel voorwaarts 



