( 218 ) 



val wordt de voortgebragte zelfstandigheid niet verbruikt, 

 in het laatste wel en in evenredigheid met de productie. 

 Worden er nu omstandigheden geboren, die het verbruik 

 beperken of onmogelijk maken, dan zullen de laatstge- 

 noemde dieren soortgelijke verschijnselen vertoonen, als de 

 eerstgenoemde. In één woord: wat bij den Olifant in 

 normalen toestand gebeurt, het geschiedt bij den Haas in 

 abnormalen staat. Dezelfde wetten beheerschen beide. Dit 

 blijkt als wij de oorzaken nagaan, in normalen en abnor- 

 malen toestand. 



Ééne oorzaak ligt terstond voor de hand. Owen spreekt 

 het duidelijk uit, dat de snij tanden van den Olifant zulke 

 verbazende slagtanden worden, doordien er geene tegenover 

 staan, die eene afschuring bewerkstelligen. Geen krachtiger 

 voorbeeld van hetzelfde verschijnsel door dezelfde oorzaak, 

 dan bij den linker hondstand van Monodon monoceros. In 

 de boven medegedeelde gevallen van knagers laat zich niet 

 altoos stellig aantoonen, dat de evengenoemde oorzaak werk- 

 zaam was; alleen is zeker, dat pallas en owen bepaaldelijk 

 wijzen op het gemis van een schurenden tand. 



Er is echter eene andere oorzaak, die volkomen gelijk 

 werkt, als de eerste, en in de gevolgen voor de dieren dik- 

 werf veel lastiger en nadeeliger is. De tanden kunnen alle 

 voorhanden zijn in een knaagdier, maar door eene of andere 

 oorzaak hunne rigting zoo veranderd wezen, dat zij of niet 

 of slecht op elkaar kunnen werken. De Utrechtsche eekhoorn 

 is er een duidelijk voorbeeld van. Het verdient nog opge- 

 merkt te worden, dat de verlengde tanden, in dit geval, iets zie- 

 kelijks hebben, doordien de cementlaag, waarin de kleurstof 

 zetelt, of niet aanwezig is, óf kleurloos bleef. Wat onzen 

 haas aangaat, het is moeijelijk op te sporen, welke oorzaak 

 de eerste aanleiding heeft gegeven tot het doorgroeijen van 

 al de tanden, maar ook in dit voorwerp heeft de beneden- 

 kaak eene eenigzins scheve rigting. Legt men den kop 



