( 219 ) 



omgekeerd voor zich, de gewrigtshoofdjes naauwkeurig in 

 de geledingsvlakten geplaatst, dan neemt men waar, dat 

 de onderste kiezen van den regter kant geheel binnen de 

 regter bovenkiezen vallen, terwijl toch de linker benedenste 

 en de linker bovenste op elkaar sluiten. Ook raken de 

 beide snijtanden van de benedenkaak den regter boventand 

 niet, maar liggen tegen den linker boventand. 



Jammer is het, dat in geen enkel geval een naauwkeu- 

 rig ontleedkundig onderzoek is in het werk gesteld, om, 

 onder anderen, uit te maken, of er eene soort van zijde- 

 lingsche ontwrichting hebbe plaats gevonden. Deze ont- 

 wrichting echter kan nimmer anders plaats vinden, dan nadat 

 de benedenkaak zich voorwaarts bewogen heeft (fig. 16). 

 Als gelegenheidgevende oorzaak mag men stellig uitwendig 

 geweld aannemen, zoo als het knagen aan zeer harde voor- 

 werpen en het afglijden van de benedenkaak naar een der 

 beide zijden. Al ware het nu, dat de herstelling van de 

 ontwrichting mogelijk zij, dan zal dit toch eenigen tijd 

 kosten, zij het ook slechts éénen dag. In dien tijd is de 

 groei der tanden niet belemmerd, de kiem kan, op hare 

 veilige ligplaats, niets geleden hebben; er wordt derhalve 

 weldra een toestand geboren, die de normale verhouding 

 tusschen de tanden voor altijd onmogelijk maakt. 



Wordt aan een van de beide kanten het spierstelsel, dat 

 tot beweging van de benedenkaak dient, gewond of anders 

 ziekelijk aangedaan, er is geen twijfel of er zal een scheve 

 stand van de kaak en verlenging van tanden ontstaan. Dit 

 wordt bevestigd door proeven van bernard, die de magt 

 van de spier eenerzijds weg nam, door de innervatie on- 

 mogelijk te maken. Met behulp van een opzettelijk hiertoe 

 dienstig mesje *) verrigte hij de moeijelijke operatie, om 



*) Zie c. bernard, Lecons sur la PhysioL et la Pathologie du Si/s- 

 thne nerveux. Paris, 1858. Tom. II, p. 51, fig. 1. 



