( 224 ) 



ming van het gedeelte van de tanden, dat steeds, hoewel tij- 

 delijk, binnen de kaken der knagers verholen is, strekt om 

 aan de teedere kiem een veilig verblijf te bezorgen. Het ge- 

 weld, gedurende het knagen op de toppen uitgeoefend, kan 

 door deze inrigting de werkzame kiem niet deeren. 



Doch ik had, bij het ter sprake brengen van dit punt, 

 bovenal de Bobac op het oog. Wat wij bij dit dier za- 

 gen (bl. 215 — 217), doet aan eene gewelddadige verdraaijing 

 van de tanden denken, en sommigen ineenden, dat geen 

 andere verklaring mogelijk ware. Edoch een naauwkeurig 

 onderzoek leert, dat alles zich opheldert uit den vorm, 

 dien de tand binnen in zijn alveolus erlangt. 



Vergelijkt men de kassen van eenige knaagdieren onder- 

 ling, dan blijkt, dat, óf alle opvolgende deelen nagenoeg 

 in één vlak liggen, óf dat dit niet zoo is. In het eerste 

 geval schuift de tand in één vlak en met ééne bogt voort, 

 (fig. 17 en 18). In het laatste geval bezit de tand een 

 tweede bogt, zoo als fig. 19 voorstelt, in den benedentand 

 van de Coelogenys subniger. Beweegt men dezen tand lang- 

 zaam uit den alveolus, dan krijgt men een volkomen even- 

 beeld van dien van de Bobac (fig. 1 1 en 12), wat de 

 rigting der vlakten aangaat. Als het gedeelte van den 

 tand, dat buiten de kas steekt, niet wordt afgeslepen, dan 

 zal het niet regtuit voorwaarts worden gestuwd door de 

 nieuwe volgende deelen, maar moet schuins buitenwaarts 

 worden gedrongen. Om eene volledige voorstelling hiervan 

 te verkrijgen, lette men vooral ook op de verhouding van 

 de vier tandvlakten tot elkander. Verg. fig. 10 *). 



Na het indienen van bovenstaand stuk en nadat de pla- 

 ten reeds gereed waren, werd ik door de vriendschappelijke 

 welwillendheid van Prof. w. vrolik in staat gesteld, ken- 



*) De figuren 1 — 7, 11, 12 en 19 zijn geteekend door mijn' amanu- 

 ensis s. berghuis, fig. 13 en 14 door Prof. harting. 



