( 261 ) 



verhevenheid in het midden harer buikvlakte, het vaatmerk 

 (chalaza) daarentegen door die aan haar rand aangeduid 

 wordt; in zijne Darstellung (1860) omgekeerd, dat de na- 

 vel aan den rand en het vaatmerk in het midden der buik- 

 vlakte gelegen is, terwijl men eindelijk in des S. laatste 

 geschrift, d. i. de 3 e uitgave zijner Waarenkunde (1863), 

 de meening, reeds in 1857 voorgestaan, op nieuw voorge- 

 dragen, en die van 1860 verlaten vindt. De verheven 

 lijn, die de uitwassen aan den rand en in het midden der 

 buikvlakte bij de braaknoten vereenigt, wordt door berg 

 overal met den naam van raphe bestempeld. 



Reeds in mijne Aanteekeningen op de Pharmac. Neerl. 

 trachtte ik op theoretische gronden aan te toonen, dat de 

 door berg in de 2 e uitgave zijner Waarenkunde *) voor- 

 gedragen leer de ware niet zijn kon. Als antwoord ech- 

 ter op mijne bedenking antwoordde de S. eenigen tijd la- 

 ter in zijne kritiek op mijne Aanteekeningen (zie Bot. Zei- 

 tung van mohl en schlechtendal, Jaarg. 1858), dat hij 

 tot het aannemen van het bestaan eener raphe bij de braak- 

 noten gekomen was, doordien hij 1° in zeer jeugdige, op 

 spiritus bewaarde, ovaria van Strychnos Nux vomica eitjes 

 had aangetroffen, welke door eene korte navelstreng gedra- 

 gen werden, en £° bij dezelfde eitjes te vergeefs gezocht 

 had naar de verheven streep, welke bij rijpe zaden uit 

 het centrum naar den omtrek loopt; twee gegevens, waar- 

 uit hij meende te mogen afleiden, dat later (door eene ge- 

 deeltelijke omwenteling van het eitje?) de korte navelstreng 

 met de zaadhuid vergroeijeu, en op die wijze eene raphe 

 vormen zou. 



Ik ben later op de zaak in quaestie niet teruggekomen, 

 maar wensch daarover, naar aanleiding van de hierboven 



*) Zijne beide andere werken hadden toen ter tijde het licht nog 

 niet gezien. 



VERRL. EN MEDED. AFD. NATUÜRK. DEKL. XVI. 18 



