( 264 ) 



dediging op geene waarneming, maar slechts op eene voor- 

 onderstelling gegrond is. 



Er blijft ons dus over om de sub I en III vermelde 

 zienswijzen nader te onderzoeken en tusschen deze eene 

 keuze te doen. 



Men zal mij wel willen toestemmen, dat, indien het hier 

 bloot om eene keuze te doen was, er wel eenige reden 

 zou bestaan om ons te scharen aan de zijde van hen, die 

 de zaden van Strychnos Nux vomica amphitroop noemen. 

 Immers mag het niet worden betwijfeld, dat mannen zoo 

 als blume, die de gelegenheid hadden, de versche vruch- 

 ten van deze of gene Strychios- soort te onderzoeken, zich 

 met genoegzame zekerheid overtuigd zullen hebben van de 

 wijze, waarop de zaden in zulk eene vrucht met de na- 

 velstreng verbonden waren ; en wanneer zulke waarnemers 

 nu getuigen, dat zij dat orgaan zich in het midden der 

 buikvlakte dier zaden zagen inplanten, dan zou zulks wel 

 in staat zijn om ons eenig wantrouwen in te boezemen 

 jegens eene uitspraak, die ons geheel iets anders leert, en, 

 vergis ik mij niet, een uitvloeisel was van eene, zij het 

 ook aandachtige, beschouwing van gedroogde zaden uit 

 den handel. Ik wil echter nog eene schrede verder gaan, 

 en trachten aan te toonen, dat schleiden en berg (Darst. 

 u. Beschr.) inderdaad hebben misgetast. 



Het komt mij voor, dat beide Schrijvers er toe geleid 

 werden, de zaden van Str. Nux vomica als semianatroop 

 te beschouwen, doordien zij in de verheven streep, die 

 zich van het midden van eene der platte zijden dier zaden 

 tot aan haar rand uitstrekt, eene raphe meenden te vinden : 

 en waarlijk, indien deze opvatting juist ware, dan zoude 

 er tegen de door hen voorgedragen meening niet veel 

 kunnen Worden ingebracht. Want, daar de raphe altijd ge- 

 legen is tusschen den navel en de chalaza, zoo zouden deze 

 beide punten bij de braaknoten, bij 't bestaan eener raphe, 



