f 319 ) 



Wil men eene geometrische figuur te hulp roepen, zoo 

 construeert men den 2n-hoek en den (2 n + 2)-hoek, trekt 

 in ieder eene middellijn door twee overstaande hoekpunten ; 

 en telt zoodanige waarde qj,/ 2 n malen of 'n -f- 1) malen 

 in denzelfden zin voort, zoo ziet men oogenblikkelijk of 

 de n of (w -(- l)-voudige boog ook hoven de middellijn of 

 er onder eindigt. Ook kan men de raaklijn construeren aan 

 den cirkel om den veelhoek beschreven, en wel in een zij- 

 ner hoekpunten, waaruit men ook de verschillende diago- 

 nalen, de koorden, naar de overige hoekpunten getrokken 

 heeft, en nu, daar de hoeken aan den omtrek door de halve 

 bogen gemeten worden, met ; in plaats van met <P/ 2 om- 

 tellen, dan worden onmiddellijk de koorden gegeven. Men 

 heeft dan echter naauwlettend toe te zien, wanneer zoo- 

 danige koorde m \ als negatief moet beschouwd worden. 



16. Ook kan men natuurlijk de resultaten, gegeven door 

 C(2n -f- 1) ^= -(- ] en 0(2n+l) = — Ij vereenigen door 

 te neren [C^2 n \ Ij} 2 —1=0, zoo als zulks in vol- 

 gende tabel geschied is, waarin echter, ter verkrijging van 

 een beter overzisrt, de E's, gegeven door C(2w -f- 1) 4-1 = 0, 

 door het teeken X zijn afgescheiden van de E's, die te za- 

 men vermenigvuldigd C(2n-j- 1) — 1=0 leveren. 



(C(3)} 2 -1=E(4)XC(2) = 0. 



(C(5)} » — 1 = E (4). C (8) X E (6). C (2) = 0. 



{C(7)p —l = E(8).C(3)XE(6).E(4).C(2)-0. 



{C(9)} 2 -l=E(8).C(5)XE(10 r E(4).C(2) = 0. 



(C(ll)} 2 — 1 =E(12>C(5).E(4)X E(10).E(6\C(3).C(2)=0. 



{C(13 } 2 -l E(12).C(7).E(4)XE(14).E(6).C(3).C(2)=0. 



(C{15)} * — 1 =E(16).C(7) X E(]4).E(8).E(4).C(2) = 0. 



(C(17)J '■— J =E(16).E(9).C(3)XE(18).E(8).E(4).E(2).E(6) = 0. 



j C(] 9) } 2 — 1 =E(20).E(9).E(4).C(3)XE(1 8).E( 1 0).E l 6 ; .C;5).C(2)=0. 



{C(21)j' 2 ^l=E l 20).C(ll).E(4)XE(22).E(10)C(5).C(2)=0. 



(C(28)} 2 - ] =E 24).C(11>E(8)XE(22).E(12).E 6j.C(3).E(4).C(2)=0. 



