( 9 ) 



kan bij het ontstaan van horizontale krachten buiten het 

 vlak van den ligger, zijdelingsche uitbuiging plaats heb- 

 ben, die zelfs het kantelen van den ligger kan veroorza- 

 ken. Van daar de noodzakelijkheid om de liggers bestand 

 te maken tegen de werking van zijdelings werkende krach- 

 ten, zoc als hevige winddrukking of overdwarsche werking 

 der stoomwagens. Men tracht dit doel te bereiken door 

 de liggers aan elkander te koppelen met horizontale en 

 hellende staven, die de twee of meer evenwijdige liggers, 

 die de eigenlijke bruggenbaan dragen, tot een geheel ver- 

 binden. Omtrent de krachten, die bij dergelijke koppeling 

 in werking komen en waaruit de afmetingen der koppel- 

 staven zijn af te leiden, vindt men in de geschriften om- 

 trent den bouw van ijzeren bruggen weinige opgaven; het 

 volgende behelst eenige beschouwingen omtrent dit onder- 

 werp, die eenigermate tot handleiding bij de bepaling van 

 den wederstand der koppelingen dienen kunnen. 



Wij zullen hier alleen behandelen de zoogenoemde tra- 

 lieliggers, als het meest bij groote brugopeningen in ge- 

 bruik ; terwijl overigens de toepassing op liggers van an- 

 dere zamenstelling geen bijzondere moeijelijkheden op- 

 levert. 



De tralieliggers bestaan hoofdzakelijk uit eenen boven- 

 rand AAn (Fig. Ij, en uit een daaraan evenwijdigen bene- 

 denrand B B n , aan elkander verbonden door een stelsel van 

 schuine of ook wel loodregte traliestaven, die het tot el- 

 kander naderen van de randen beletten Gewoonlijk wordt 

 het bruggendek gedragen door twee of meer evenwijdige 

 liggers; daartoe worden de overeenkomstige punten B, B , 

 Bj enz. der liggers door dwarsliggers verbonden en daarop 

 het eigenlijke bruggendek aangebragt. Somtijds worden de 

 dwarsliggers tusschen de punten A, A, enz. van den bo- 

 venrand aangebragt en stelt men daarop het bruggendek, 

 terwijl ook wel de dwarsliggers op eene bepaalde hoogte 



