( io ) 



tusschen de beide randen aan de traliestaven verbonden 

 worden. Eenvoudigheidshalve zullen wij hier het bruggen- 

 dek ter hoogte van den onderrand aannemen en alzoo de 

 dwarsliggers in de punten B, B , B, enz. aangebragt on- 

 derstellen. 



Wordt de ligger A A n B n B in de eindpunten B en B n door 

 vaste steunpunten gedragen, dan heeft de ligger, behalve 

 zijn eigen gewigt, in de punten B, B , B, enz., nog te 

 dragen een deel van het gewigt der dwarsliggers, van het 

 bruggendek en van den last die tijdelijk op de brug is 

 aangebragt, al hetwelk is gelijk te stellen aan de werking 

 van vertikale krachten aangebragt in de punten B, B ,B, 

 enz. De wederstand of terugwerking der steunpunten in 

 B en B n wordt blijkbaar gevonden door de resultanten der 

 krachten in B, B Ö ,B, enz., in twee evenwijdige krachten, 

 door B en B n gerigt, te ontbinden. Door dan verder de 

 krachten uit B in A overgebragt te outbinden, volgens 

 AB en A Aj vindt men de spanning langs A B en de 

 drukking langs AA,. In B werkt nog eene vertikale 

 kracht die met de spanning langs A B te ontbinden is 

 langs B A, en B B, ; op die wijze voortgaande bepaalt 

 men de krachten langs al de opvolgende deelen der randen 

 en langs de traliestaven. Het blijkt daarbij duidelijk, dat 

 de deelen B B , B B, enz. van den onderrand uitgerekt 

 en de deelen A A , , A l A 2 enz, van den bovenrand za- 

 mengedrukt worden ; terwijl, bij afwisseling, beurtelings 

 de traliestaven A B , B A, enz. uitrekkende of zamen- 

 drukkende krachten te dragen hebben. 



Deze ontbindingen en zamenstellingen van krachten gel - 

 den echter alleen voor zoo ver al de deelen van den ligger 

 in een zelfde vertikaal vlak gelegen zijn, doch indien de 

 tralieligger zijdelings uitgebogen wordt of van gedaante 

 verandert, zoodat de horizontale projectie van den boven- 

 rand A A» geen regte lijn maar eene gebrokene B A' t A' 2 



