( 13 ) 



ten buiten het vlak der driehoeken B m _] A Wi A m enz. in 

 B' W j, B'm _|_ i enz. eene tegengestelde rigting van die in A' w , 

 A' m 4. i enz., zoodat, terwijl de uitwendige krachten in den 

 bovenrand de doorbuiging doen toenemen, die in den on- 

 derrand de oorspronkelijke rigting trachten te herstellen, 

 en dus ook werkelijk den rand in het oorspronkelijke vlak 

 terugbrengen als de uitbuigende krachten ophouden of ver- 

 dwijnen. Wij bepalen ons daarom alleen bij de berekening 

 van den wederstand in den bovenrand, wiens doorbuiging 

 alleen gevaarlijke gevolgen kan hebben. 



Laat in Fig. 2 A A n en A' A' n de horizontale projectiën 

 van twee evenwijdige brugliggers voorstellen, in de punten 

 A, a l9 a 2 . . . A', a',, a' 2 enz. verbonden door dwars-kop- 

 pelingen of staven A A , , a , a' , enz., waarbij, zooals ge- 

 woonlijk, zoowel in den boven- als in den benedenrand 

 schuine koppelingen of staven Aa',,A'oj enz, gevoegd 

 worden. Is nu dit zamenstel op eene of andere wijze in 

 den doorgebogenen stand A A' A.' p A' n A n gebragt, dan ont- 

 staan er in de punten d ly a l li a 2 , a' 2 enz. uitwendige ho- 

 rizontale krachten g ti q 2 enz., die wij algemeen door den 

 naam van normale krachten zullen aanwijzen. Volgens het 

 hiervoren ontwikkelde, de normale krachten loodregt op 

 de oorspronkelijke rigting van den rand aannemende, zul- 

 len zij in eenig punt A TO of A' m door ( D m + Y m Cos a) e m 

 worden voorgesteld, hoek a = B AA, (Fig. 1) zijnde. Voor 

 de kracht ~D m + i heeft men D m -j- 2 Y m Cos a in den ongebo- 

 gen toestand, en alzoo D m -)- Y m Cos cc — | (D m + D m -+• i) 

 en derhalve 



q m «f \ (D m + D m + i) e m (]). 



De krachten D m nemen toe van de einden A en A n naar 

 het midden gaande, en zijn het grootst daar waar het 

 moment der vertikale uitwendige krachten die op den 

 vertikalen ligger werken, zijn maximum bereikt, zoo- 



