( 15 ) 



oorspronkelijkau si and hernemen als de tegenstand der kop- 

 peling bij eenige bepaalde uitbuiging grooter is dan de 

 overeenkomstige normale kracht q. 



Hier heeft dus hetzelfde plaats als bij de doorbuiging 

 van eene veerkrachtige staaf die volgens hare lengte ge- 

 drukt wordt: gaat daar de zamendrukkende kracht zekere 

 grens niet te boven, dan blijft de staaf ongebogen, en, 

 vooraf een weinig doorgebogen zijnde, herstelt zij zich on- 

 der de werking der zamendrukkende kracht; overschrijdt 

 echter deze eene zekere grens, dan buigt de staaf ver- 

 der door. 



Ontstaat de zijdelingsche doorbuiging der randen ten ge- 

 volge van uitwendige blijvende krachten, dan moet de kop- 

 peling, niet alleen de normale krachten q maar ook de 

 blijvende krachten in evenwigt houden. Deze laatste ech- 

 ter veranderen in het algemeen niet als de doorbuiging af- 

 of toeneemt, doch de normale krachten q evenals de te- 

 genstand der koppeling doen dit wel ; is dus die tegenstand 

 in evenwigt met de normale krachten q en de blijvende 

 uitwendige krachten, dan zal de tegenstand der koppeling 

 bij toeneming der doorbuiging, mits altijd zeer klein blij- 

 vende, de overhand verkrijgen, dewijl die tegenstand even- 

 redig toeneemt met de doorbuiging, en slechts een gedeelte 

 der uitbuigende krachten evenredig grooter wordt. Bij het 

 verminderen der doorbuiging heeft het omgekeerde plaats : 

 de tegenstand der koppeling neemt dan in grooter mate 

 af dan de som der normale kracht q met de blijvende uit- 

 buigende kracht; bestaat er dus, bij eene bepaalde door- 

 buiging, evenwigt tusschen de koppeling, de blijvende door- 

 buigende kracht en de normale kracht <y, dan zal, zoowel 

 bij het vergrooten als bij het verkleinen der doorbuiging, 

 de oorspronkelijke toestand zich trachten te herstellen; er 

 heeft dan een blijvend evenwigt plaats. 



Daarentegen zullen blijvende doorbuigende krachten ook 



