( 17 ) 



A w _iA m en A m A m + i, die men als de aangroeijing van 

 den hoek A <J kan beschouwen, zoodat, altijd de zijden 

 A 7n A m -j-i enz. als zeer klein aannemende, men zou kun- 

 nen stellen: 



A <t - f*- (3). 



^ # 



en 



€ = — di; (4), 



de abscissen evenwijdig aan A A n stellende. 



Dewijl de wederstand der koppeling evenredig is aan 

 de aangroeijing A f jp en de normale krachten evenredig 

 zijn aan den hoek é kleiner dan A <P, zal het nadeeligste 

 geval ontstaan bij hefc geval van e = Af. Dit zou kun- 

 nen plaats hebben in het bijzondere geval, waarbij de kop- 

 peling der randen in een enkel punt M (Eig. 4) niet in 

 staat was de normale kracht q aldaar te overwinnen, maar 

 wel in al de overige deelen, zoodat de bovenranden de 

 gedaante ALMN A n aannamen. In dat geval zal zelfs de 

 hoek NMm = * in M den hoek A<jp overtreffen, zijnde 

 de hoek tusschen het verlengde van LM met MN gelijk 

 aan 2 A <jp, als hoek N L M = A <jp is, maar er werken 

 dan ook twee koppelstaven LM' en NM' door hare uit- 

 rekking op het punt M'. 



Dezelfde omstandigheid zou plaats grijpen ingeval de 

 doorbuiging plaats had volgens de twee regte lijnen All, 

 H A M (Fig. 5). De hoeken e in E en R/ zouden dan gelijk 

 aan 2 Atf- zijn, doch tin al de overige punten PQ enz. 

 zijn dan de hoeken * gelijk nul, terwijl daarentegen in 

 die punten de hoeken A <jp blijven bestaan; in al die pun- 

 ten brengt dan de terugwerking der koppeling de randen 

 in hunnen oorspronkelijken stand terug, behalve in het 



VERSL. EN MBDBD. AF» NATUURK. DEEL XVII. '4 



