( 20 ) 



de uitrekking te letten en den wederstand der schuine 

 staven, die verkort of ineengedrukt worden, buiten reke- 

 ning te laten. Zoodat bijv. voor eene doorbuiging, zoo als 

 in Fig. 2, alleen de wederstand der staven AA',, A, A' 2 

 enz. in rekening komt, maar niet die der staven AA.,, 

 A',A 2 enz, omdat veeltijds de zwakke afmetingen dier 

 staven, in vergelijking harer lengte, zijdelingsche uitbuiging 

 toelaten, waardoor haar wederstand zeer weinig invloed 

 heeft. De loodregte koppeling A,A' ,,A 2 A' 2 enz. daar- 

 entegen is om andere redenen altijd sterker en dus beter 

 tot het wederstaan van drukkingen in te rigten. Het is 

 dus verkieslijk bij eene doorbuiging, zoo als in Fig. 2, 

 alleen de staven AA'^A, A', enz. in rekening te bren- 

 gen» en bij eene doorbuiging in tegengestelde rigting de 

 staven A'A,,A 2 A' 1 enz. 



Beschouwen wij nu het nadeeligste geval, alwaar de 

 normale krachten q hare grootste waarde verkrijgen, als- 

 dan heeft de horizontale projectie der doorgebogene randen 

 de gedaante van Fig. 6, waarbij evenwel de zijden A,„_i 

 Am enz. bijna onmerkbaar van de oorspronkelijke rigting 

 afwijken. In elk der punten A m , A' m werken dan twee 

 even grocte krachten q m , ieder gelijk aan (D m + D^-j-i) A "ï 

 in de rigting A' m A m . In de punten A TO +i, A' m _j-i wer- 

 ken krachten q m f i =J (D m+ i + D W2+ 2) A 4 in tegenge- 

 stelde rigting, en alzoo zullen bij afwisseling telkens de 

 normale krachten van rigting veranderen. Waren nu al 

 de krachten q even groot en het getal aangrijpingspunten 

 even, dan zou de som van al de normale krachten q gelijk 

 nul zijn. 



In de werkelijkheid zijn de normale krachten niet even 

 groot, bij eenen gelijkmatig belasten ligger nemen de druk- 

 kingen T) m uit de steunpunten naar het midden toe. De 

 rigting AA' als die der positieve krachten nemende, zoo is 

 de som der krachten in : 



