( 27 ) 



verder in het algemeen opmerken, dat, wanneer de zijde- 

 lings uitbuigende krachten nabij het midden der lengte 

 op de brugliggers werken, de uitbuigingen het grootst zul- 

 len wezen, even als eene vertikale belasting, in het midden 

 van eenen ligger aangebragt, eene grootere doorbuiging ver- 

 oorzaakt dan in eenig ander punt. 



De volgende beschouwingen kunnen eenigermate leiden 

 in de beoordeeling der grootte van de krachten, die op de 

 zijdelingsche uitwijkingen invloed hebben. Zij in fig. 2 

 E F de as der brug en J G de spoorwijdte, waarbij E G = E J 

 is; neemt men nu aan, dat de assen der stoomcylinders in 

 den stoomwagen ook den afstand JG hebben, dan zal bij 

 de beweging, de stoomkracht beurtelings werken volgens 

 de lijnen G H en J K, naarmate de krukstang in J K of 

 GH het doode punt heeft bereikt. De te bewegene last 

 oefent zijnen tegenstand uit in de lijn EE; werkt nu de 

 stoomkracht S in het vertikale vlak door G H, dan kan 

 men die kracht in het vertikale vlak E E overbrengen door 

 het bijvoegen van een koppel EG X S. Zij E F de afstand 

 tusschen de uiterste wielassen van den stoomwagen, dan 

 kan men het koppel tot den arm E E herleiden en in zijn 

 vlak draaijen tot dat zijne krachten loodregt op E E staan, 

 het is dan dit koppel, gelijk aan E G >< S, hetwelk op de 

 zijdelingsche doorbuiging der liggers werkt; die werking 

 zal dus toenemen met den afstand tusschen de stoomcy- 

 linders. 



Wanneer een koppel werkt op het doorbuigen van eene 

 veerkrachtige staaf aan beide einden ondersteund, dan is 

 de drukking in elk steunpunt, A t B fig. 8, even groot, 

 doch in tegengestelde rigting, en gelijk aan de krachten 

 van het koppel herleid tot eenen arm gelijk aan den af- 

 stand der steunpunten. De doorgebogene staaf verkrijgt in 

 het algemeen den vorm in de figuur aangewezen, de na- 

 dere bijzonderheden daaromtrent zijn uit de bekende regels 



