( 28 ) 



tot bet bepalen van den vorm der veerkrachtige staven, 

 doorgebogen door daarop werkende krachten, af te leiden: 

 ergens tusschen de beide krachten ontstaat een buigpunt 

 D, gelegen op eenen afstand d uit het midden C der staaf 

 aangewezen door de vergelijking 



, le 



d -l~ P <"> 



waarin l den afstand A B der steunpunten voorstelt, p den 

 arm van het koppel en e den afstand tusschen het midden 

 C der staaf en het midden van den arm des koppels. De 

 wederstand van de staaf en hare doorbuiging zijn daarbij 

 dezelfde alsof de kracht R van het koppel in E werkte 

 op eene staaf in A en ü ondersteund, of wel als eene even 

 groote kracht in F op de staaf BD. De grootste doorbui- 

 gingen in de deelen AD en DB staan tot elkander als 

 de derde magten der afstanden A D en D B. De weder- 

 stand en de doorbuigingen hangen dus niet alleen af van 

 de grootte der koppels, maar ook van de grootte en stel- 

 ling van hunnen arm. 



Het koppel EG X S (Fig. 2), door de werking van 

 den stoomwagen op den wagentrein voortgebragt en door 

 de spoorstaven op de dwarsliggers overgebragt, kan men 

 aannemen als op den onderrand te worden voortgeplant 

 door de twee dwarsliggers, waarop of waartusschen zich 

 de stoomwagen bevindt, en heeft alzoo tot arm den af- 

 stand tusschen minstens twee dwarsliggers, waarop de kop- 

 peling plaats heeft. Volgens het hiervoren aangemerkte 

 werkt slechts een gedeelte van dit koppel op den boven- 

 rand, daar de onderrand door zijne koppeling reeds een 

 gedeelte daarvan in evenwigt houdt. Was het bruggendek 

 aangebragt ter halver hoogte tusschen den boven- en be- 

 nedenrand, dan zou men voor elk der randen de helft van 

 het koppel in rekening kunnen brengen, doch voorzeker 



