(.64 ) 



een tertiair gesteente doet denken. Veel heeft die laatste 

 evenwel niet te beduiden, want men weet dat, over het 

 algemeen, in den Oost-Indischen Archipel de tertiaire gron- 

 den dikwijls in hunne delfstoffelijke zamenstelling veel 

 overeenkomsten hebben met oudere gesteenten, zoo als, on- 

 der anderen, de marmers van Sumatra en elders. Tegen dien 

 oorsprong uit het secundaire tijdvak pleit, dat tot dusverre 

 nog nergens in den geheelen Oost-Indischen Archipel, noch 

 op Nieuw-Holland secundaire gronden met zekerheid aan- 

 gewezen zijn. 



De tertiaire gronden, het eerst als zoodanig door jung- 

 huhn herkend, bedekken drie vierde gedeelten van Java. 

 Twee breede strooken vormende, liggen zij ten noorden en 

 ten zuiden der lange reeks van twintig nog voortdurend 

 werkende en ruim zoo veel uitgebluschte vulkanen, die 

 Java in de rigting van het oost ten zuiden doorsnijden. 

 Ten noorden van de noordelijke strook tertiaire gronden 

 liggen, in Bantam en Djapara, een paar nog werkende en 

 eenige uitgebluschte vulkanen, die tot eene tweede vulka- 

 nen-reeks, evenwijdig aan de eerste loopende, schijnen te 

 behooren. De noordelijke tertiaire strook is dus aan de 

 eene zijde begrensd door vulkanische gronden, terwijl er 

 aan de andere, de noordzijde, langs de kust, zeer uitge- 

 strekte aanslibbingen der tegenwoordige rivieren liggen. 

 Tusschen Samarang en Soerabaja worden de tertiaire gron- 

 den bedekt, en in oostwaarts gerigte heuvelgroepen afge- 

 deeld, door de aanslibbingen van de Loesi, de Solorivier 

 en de Brantes. 



De noordelijke strook tertiaire gronden ligt, met weinige 

 plaatselijke uitzonderingen, waterpas. De zuidelijke daar- 

 entegen helt zeer aanmerkelijk zuidoostwaarts; waarbij zich, 

 in het zuidwesten der Preanger-Regentschappen en elders, 

 menigvuldige, evenwijdige, noordoostwaarts strekkende berg- 

 ruggen voordoen. In de Vorstenlanden en verder oost- 



