( 89 ) 



1°. Dat het besmeren der oppervlakte van het hout met 

 de meest verschillende stoffen, om ze alzoo met eene huid 

 te bedekken, waarop de jonge Paalworm zich niet zoude 

 kunnen hechten, bevonden is onvoldoende te zijn, dewijl 

 wanneer de huid door de schuring of het oplossend ver- 

 mogen van het water of door andere oorzaken, ook slechts 

 op een. klein stipje, beschadigd is geworden, die dikwijls 

 voor het oog onzigtbare beschadiging den toegang aan het 

 nog microscopische diertje verschaft. Ditzelfde geldt wel is 

 waar voor de bekleeding van het hout met koperen pla- 

 ten of met de zoogenaamde wormnagels, zoo als daaruit 

 blijkt, dat door ons ook in met wormnagels bekleede pa- 

 len paalwormgangen zijn gevonden, maar deze omkleedin- 

 gen weerstaan beter dan de zoo even besproken bestrijkin- 

 gen, aan de verschillende invloeden; daarenboven wordt 

 door de oxydatie van het ijzer der wormnagels op de op- 

 pervlakte van den paal eene harde zaraenhangende korst 

 van ijzerroest gevormd, die het indringen van den Paal- 

 worm verhindert. 



11°. Dat het doortrekken van het hout met oplosbare 

 anorganische zouten, die men als voor dieren vergiftige 

 stoffen beschouwt, het niet tegen de verwoesting van den 

 Paalworm beschut; de reden daarvan moet voor een deel 

 daarin gezocht worden, dat deze zouten door het zeewater 

 uit het hout worden uitgeloogd, voor een ander deel daarin 

 dat sommige dezer zouten voor den Paalworm niet vergif- 

 tig schijnen te zijn. 



III 3 . Dat onder al de verschillende door Uwe Commis- 

 sie onderzochte middelen er slechts één is, hetwelk met 

 groote waarschijnlijkheid een waar behoedraiddel tegen de 

 verwoesting van het hout door den Paalworm kan. worden 

 genoemd, namelijk de creosootolie ; doch dat bij het ge- 

 bruik van dit middel op de hoedanigheid van de creosoot 

 olie, op de wijze waarop het hout daarmede doortrokken 



