( 98 ) 



Het onderzoek der bosschen van den Lingga- en Biouw- 

 Archipel in 1859 gaf aanleiding om de aandacht te ves- 

 tigen op eenige resineuse houtsoorten, als de merawan, 

 meranti, ampedul- of stubbul-ajam, kroeing (Dipferocarpeae 

 sp.), de medang [Laurineae), de pelawan (Myrtaceae), be- 

 nevens de hardere kraudjie (Galedupa arborea), tampinies, 

 tambesoe. {Fagraea peregrina) en teroentong (Aegiceras ob- 

 ovatum; Aegiceteae) als door de inlandsche bevolking meer 

 of minder tegen den Paal worm bestand geacht, doch waar- 

 van de ondergeteekende alleen van de laatstgenoemde soort 

 blijken zag van duurzaamheid in de palen onder de zee- 

 hoofden van Kiouw en Sengarang, terwijl de eerstgenoemde 

 naauwkeuriger onderzocht dienen te worden. . 



In de belangrijke bijdrage tot de kennis van boomen 

 en planten dier streken van G. f. de bruyn kops, opge- 

 nomen in het Tijdschrift voor Indische Taal , Land- en 

 Volkenkunde, Jaarg. I. Afl. IX en X, pag. & 7 % en volgen- 

 den, worden ook genoemd als bestand tegen den Paalworm, 

 de ainedal ajam, mérantee paja, resak boeket, tampinis en 

 troutoom Aegiceras majus). 



Op Java's Zuidkust in de afdeeling Patjitan en elders 

 wordt voor paalwerk in zee gebruik gemaakt van stammen 

 van verschillende kalapa-soorten (Cocos nucifera;Palmae) en 

 in den Oosthoek van Java van de Si walen {Borassus fta- 

 belliformis ; Palmae). Laatstgenoemde soort werd zelfs in 

 vroegere jaren (1821) in de residentie Bezoeki tot dat 

 doel aangekweekt ; doch alle zijn weinig duurzaam be- 

 vonden, doordien het merg van het hart dier stammen 

 spoedig bederft en vergaat, terwijl de omringende harde 

 houtachtige zelfstandigheid zonder nog door den Paalworm 

 aangetast te zijn, hol zijnde de noodige kracht mist en 

 ligt breekt. 



Hoewel niet durvende aannemen, dat er houtsoorten 



