( U7 ) 



eene blaauwe en violette kleur. Hij onderzoekt nu, in 

 hoeverre met magnus het bestaan van eene zwarte en eene 

 roode zwavel kan worden aangenomen als twee nieuwe ver- 

 scheidenheden, en in hoeverre de tegenspraak van mitscher- 

 lich gegrond is. De Spr. heeft volgens de methode van 

 magnus geen zwarte zwavel kunnen verkrijgen, als de ge- 

 bezigde zwavel zuiver was, wel uit gewone pijpzwavel, en 

 hij toonde aan, hoe zeer geringe hoeveelheden van verschil- 

 lende organische stoffen bij de zwavel gevoegd haar, na 

 verhitting tot op 100° en snelle afkoeling, zwart kleuren. 

 Over het al of niet bestaan van roode zwavel was hij na 

 de uitkomsten zijner proeven in het onzekere. 



In de vierde plaats werd het amorphisme besproken en 

 de verschillende manieren, waarop, hetzij door verwarming, 

 hetzij door ontleding van zwavelverbindingen, amorphe zwa- 

 vel gevormd wordt. Verschillende temperaturen oefenen op 

 de kleur, taaiheid en vorm eenen grooten invloed, en op 

 den tijd, waarin de hardheid, broosheid en kleur terug- 

 keeren. 



Na ten vijfden de verschillende smeltpunten van de ver- 

 scheidenheden der zwavel te hebben nagegaan, staat de 

 Spreker ten zesden stil bij de verschillende oplosbaarheid 

 in zwavelkoolstof, en bij de verschillende manieren om de 

 daarin onoplosbare in oplosbare te veranderen. 



Ten zevenden eindelijk behandelde Spreker de vraag, hoe 

 vele verscheidenheden van zwavel thans kunnen worden 

 aangenomen, en in hoe verre men regt heeft ze te onder- 

 scheiden in rhombische, monoclinometrische en amorphe, in 

 de vijf door magnus aangenomen verscheidenheden, of, vol-, 

 gens berthelot, in electropositive en electronegative, naar 

 de rol die de zwavel in verschillende verbindingen vervult. 

 De onderscheidene bezwaren, die ook tegen deze laatste 

 beschouwing bestaan, werden ontwikkeld, daar de wijze* van 

 afscheiding der zwavel, en de stof waarmede die uit ver- 





