( £29 ) 



binding in de andere kunnen worden overgevoerd, groepen, 

 die bij ontleding der stoffen zich van de andere bestand- 

 deelen afscheiden om op te treden óf als zelfstandige stoften 

 óf als bestanddeelen van nieuwe verbindingen. In dien laat- 

 sten zin gaven gerhardt en laürent er den naam van 

 residu aan. 



Zoodra in een zamengesteld radikaal het element koolstof 

 aanwezig is, noemt men zulk een radikaal een organisch 

 radikaal. In alle zoogenoemde organische stoffen toch is 

 koolslof als bestanddeel aanwezig, en slechts weinige ver- 

 bindingen der koolstof kent men die als anorganische stoffen 

 te beschouwen zijn. Of juister gesproken : daar er in schei- 

 kundigen zin geen onderscheid te maken is tusschen orga- 

 nische en anorganische stoffen, zoo is die indeeling zelve 

 eene willekeurige. Om echter tegemoet te komen aan de 

 behoefte' aan klassifikatie, zoekt men een maatstaf en vindt 

 dien nog het best daarin, dat werkelijk de koolstof-verbin- 

 dingen vele eigen dornmeiijk heden opleveren, en dat alle 

 stoffen van plantaardigen of dierlijken oorsprong zonder uit- 

 zondering koolstof bevatten. 



•Na in weinige woorden te hebben aangewezen wat ik 

 voor het vervolg dezer mededeeling onder den naam van 

 organisch radikaal versta, moet ik nog melding maken van 

 hetgeen de ervaring der laatste jaren geleerd heeft omtrent 

 de scheikundige functiën, die zoowel zamengestelde als en- 

 kelvoudige radikalen in de verbindingen vervullen. De Aka- 

 demie veroorloove mij eecige uitweiding daaromtrent. 



In de eerste plaats wijs ik op de sinds lang gemaakte 

 waarneming, dat de functie der organische radikalen in eene 

 scheikundige verbinding afhankelijk is niet alleen van den 

 aard der andere bestanddeelen met welke het radikaal een 

 geheel vormt, maar ook van de elementen die deel van het 

 radikaal zelf uitmaken. Zoo b. v. heeft men opgemerkt, dat 

 de radikalen, wier verbindingen een basisch of electropositief 



