f 234 ) 



Zulke radikalen, als : waterstof, chloor en ethyl, kunnen 

 derhalve, daar zij de kleinste waarde bezitten, als éénheid 

 ter vergelijking worden aangenomen. Ze zijn onderling 

 equivalent en er bestaan geene radikalen, noch enkelvoudige 

 noch zamengestekle, wier atomen eene geringer waarde be- 

 zitten. Men heeft ze tot nu toe meestal éénatomige radi- 

 kalen genoemd. 



Die radikalen, zoo als -0, -&,-e 2 H 4> S0 2 , Zn, 2 H,0, 

 waarvan de atomen bij scheikundige werkingen de plaats 

 innemen van 2 atomen der zoo even genoemde, of, zoo 

 als men het wel noemt, 2 atomen der éénatomige radi- 

 kalen substitueren, die radikalen zijn dus equivalent met 

 twee atomen der éénatomige. Daarom dragen ze den naam 

 'van twee-atomige radikalen. 



Zijn de radikalen waarmede men te doen heeft, dezulke, 

 wier atoom de plaats inneemt of equivalent is met 3 ato- 

 men der éénatomige, zoo als b.v. N of glvcervl (0 3 H 5 ), 

 dan worden ze drie-a tomige genoemd. 



Zoo spreekt men ook van vier-atomige, vijf-atomige, zes- 

 atomige radikalen, en misschien zal het uit de verdere 

 ontwikkeling der wetenschap blijken, dat er nog hooger 

 atomige moeten worden aangenomen. 



Eigentlijk zijn die uitdrukkingen van éénatomig, twee- 

 atomig enz., zoo als men gemakkelijk inziet, onjuist. Een 

 atoom eener twee-atomige stof bestaat niet uit twee helften 

 die afzonderlijk bestaanbaar zijn. Zulks zou tegen de bepa- 

 ling strijden, die wij van het woord atoom gaven, als zijnde 

 de kleinste gewigtshoeveelheid van een radikaal, die in ver- 

 binding met andere radikalen bestaanbaar is. — Maar dat 

 ééne atoom der twee-atomige stof is equivalent met twee 

 atomen van een ander zoogenaamd éénatomig radikaal. — 

 Het is dus beter eene andere uitdrukking te kiezen om 

 die betrekkelijke waarde, die atomiciteit, zoo als men zegt, 

 der radikalen aan te duiden. 



