( 236 



dat dan de getallen voor het soortelijk gewigt óf zamen- 

 vallen met die der atoomgéwigten, of er eenvoudige on- 

 derdeden van zijn. 



In het volgende zal ik mij van de benamingen hydri- 

 citeit, monohydrisch, dihydrisch enz. bedienen, in plaats 

 van de minder juiste uitdrukkingen atomiciteit, éenatornig, 

 twee-atomig enz. 



Men kan niet ontkennen, dat het gebruik van het woord 

 atoom in het algemeen tot eenige gewaagde, buiten het 

 gebied der eigentlijke scheikunde liggende beschouwingen 

 aanleiding kan geven. Ik meen dus dat men zich aan de 

 bovenvermelde bepaling van atoom streng heeft te hou- 

 den. Nog ligter kan men tot afdwalingen verleid worden, 

 wanneer men, de woorden twee-atomig, drie-atomig enz. 

 gebruikende, de radikalen gaat voorstellen door tiguren, 

 welker grootte evenredig is aan die atomiciteit. Kekule, 

 in zijn uitmuntend Leerboek, komt daardoor op een ge- 

 vaarlijken weg, des te gevaarlijker dewijl zulke figuurlijke 

 voorstellingen steeds in een plat vlak gebragt worden, in 

 plaats van in eene uitgebreidheid van drie afmetingen. — 

 Daarom alleen reeds kunnen ze geene betrekking hebben 

 op de wijze van groepering der elementen in eene zamen- 

 gestelde stof. En toch maken ze, volgens hetgeen tot toe- 

 lichting er van gezegd wordt, aanspraak op de verklaring 

 van sommige eigenschappen, als ontstaande uit die groe- 

 pering.. — Ik laat overigens de vraag geheel ter zijde of door 

 scheikundige waarneming werkelijk tot de kennis te komen is 

 van de onderlinge groepering der bestanddeelen in eene 

 onveranderd voortbestaande stof. 



In het naauwste verband met het tot nu toe besprokene 

 staat de opvatting der scheikundige zamenstelling en der 

 scheikundige werkingen, die tegenwoordig' onder den naam 

 der nieuwere typentheorie door de meeste scheikundigen aan- 

 genomen wordt. Oorspronkelijk door gerhardt voorgesteld, 



